Roztocze Polskie, Puszcza Solska i Lasy Janowskie

304 strony, Wydawnictwo Stanisław Kryciński, Warszawa 1997

Ze wstępu
Kraina wzgórz, otwartych przestrzeni, kasów, malowniczych dolin rzecznych i niewielkich wodospadów, zwanych tu szumami – tak zarekomendować można zalety Roztocza. Region ten przez wiele lat pozostawał w cieniu innych atrakcyjnych turystycznie i przyrodniczo obszarów Polski. Nie ukazywały się ani nowe mapy, ani wznowienia przewodników. W ostatnim okresie nastąpiły jednak korzystne zmiany: pojawiły się mapy, znakowane są nowe szlaki, stare, po latach przerwy, odnawiane.

Info
Podstawowe wydanie książki ukazało się w 1997 r., niewielki dodruk (z aktualizacją) miał miejsce jeszcze rok później.
To była pierwsza przymiarka do zmierzenia się z tematem. Koncepcja była niezła, ale – jak to bywa przy pierwszym podejściu – nie obeszło się bez potknięć. Do dziś nie wiem, jak to się stało, że w przewodniku pojawiło się np. hasło: „Tanew w rezerwacie Czartowe Pole”, kościół Momotach Dolnych stał się kościołem w Momotach Górnych, Huta Szumy – Hutą Złomy, a PKP Maziły – PKP Podlesina.
W oryginalnych materiałach nic takiego nie było!
Inna rzecz, że książka ta strasznie się już zdezaktualizowała, tak więc opisy wielu szlaków turystycznych obecnie znacząco odbiegają od rzeczywistości. Dlatego też zdecydowanie polecam swoje późniejsze przewodniki.