{"id":1977,"date":"2016-03-03T16:42:27","date_gmt":"2016-03-03T16:42:27","guid":{"rendered":"http:\/\/roztocze24.info\/?page_id=1977"},"modified":"2025-04-18T19:20:51","modified_gmt":"2025-04-18T17:20:51","slug":"tydzien-na-roztoczu","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/roztocze24.info\/?page_id=1977","title":{"rendered":"Wiosna i jesie\u0144"},"content":{"rendered":"\n

Aktualizacja: 18 IV 2025 r.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Przyjazd na Roztocze<\/h2>\n\n\n\n

Do Zwierzy\u0144ca najciekawiej dojecha\u0107 poci\u0105giem<\/strong>, codziennie kursuj\u0105 szynobusy Przewoz\u00f3w Regionalnych w bezpo\u015bredniej relacji Lublin – Be\u0142\u017cec. Ponadto funkcjonuj\u0105 po\u0142\u0105czenia Lublin – Zamo\u015b\u0107 i Zamo\u015b\u0107 – Be\u0142\u017cec (przesiadka – nie zawsze dogodna – od strony Lublina w kierunku Roztocza w Zawadzie). Ponadto w maj\u00f3wk\u0119 codziennie kursuj\u0105 szynobusy w relacji Lublin – Be\u0142\u017cec – Jaros\u0142aw (w Zawadzie mo\u017cliwa przesiadka w kierunku na Zamo\u015b\u0107) orazi Rzesz\u00f3w – Be\u0142\u017cec – Zamo\u015b\u0107 Wsch\u00f3d.<\/p>\n\n\n\n

Do Zamo\u015bcia mo\u017cna dojecha\u0107 tak\u017ce poci\u0105gami pospiesznym PKP Intercity z Warszawy i Krakowa (ten drugi kursuje przez Zwierzyniec).<\/p>\n\n\n\n

Przed podr\u00f3\u017c\u0105 prosz\u0119 sprawdzi\u0107 aktualny rozk\u0142ad jazdy. Polecam aplikacj\u0119 (lub stron\u0119 internetow\u0105) Portal pasa\u017cera<\/a>.<\/p>\n\n\n\n

Pozostaj\u0105 busy i autobusy. Zwierzyniec znajduje si\u0119 na\nlokalnej trasie Zamo\u015b\u0107 \u2013 Bi\u0142goraj. <\/p>\n\n\n\n

Dzie\u0144 1: Zwierzyniec \u2013 Wzg\u00f3rza Szczebrzeszy\u0144skie \u2013 Zwierzyniec, znaki pieszych szlak\u00f3w niebieskie i \u017c\u00f3\u0142te, ok. 8 km <\/h2>\n\n\n\n

W Zwierzy\u0144cu warto wcze\u015bniej zarezerwowa\u0107 sobie miejsce noclegowe.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Ko\u015bci\u00f3\u0142 na wyspie w Zwierzy\u0144cu<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Zwierzyniec <\/strong>\u2013 okoliczne tereny naby\u0142 19 czerwca 1593 r. kanclerz i hetman wielki koronny Jan Zamoyski, jednak osada rozwin\u0119\u0142a si\u0119 dopiero pod koniec XVI w. Jej nazwa wywodzi si\u0119 od dawnego zwierzy\u0144ca ze zwierz\u0119tami,  ogrodzonego 30-kilometrowym parkanem. By\u0142y tu \u017cubry i \u0142osie sprowadzone a\u017c z d\u00f3br Radziwi\u0142\u0142\u00f3w w Puszczy Knyszy\u0144skiej, a tak\u017ce jelenie, sarny, daniele oraz szczeg\u00f3lna osobliwo\u015b\u0107: dzikie koniki le\u015bne \u2013 tarpany. Wielk\u0105 atrakcj\u0105 jest odtworzony zwierzy\u0144czyk \u2013 otaczaj\u0105cy dawniej pa\u0142ac Zamoyskich ze stawami, kana\u0142ami i alejkami spacerowymi. To tak\u017ce miejsce, gdzie rozpoczynaj\u0105 si\u0119 wszystkie lokalne trasy nordic walking.<\/p>\n\n\n\n

Zabytki:<\/p>\n\n\n\n

    \n
  1. Ko\u015bci\u00f3\u0142 filialny pw. \u015bw. Jana Nepomucena, murowany, po\u0142o\u017cony na wyspie stawu Ko\u015bcielnego (sam staw pono\u0107 zosta\u0142 uformowany przez je\u0144c\u00f3w tatarskich i tureckich). \u015awi\u0105tynia wzniesiona w latach 1741-1747 z fundacji Tomasza Antoniego Zamoyskiego. Budowniczym by\u0142 prawdopodobnie Jan Columbani. <\/li>\n\n\n\n
  2. Budynki zarz\u0105du ordynacji zamojskiej, klasycystyczne, wzniesione w 1 po\u0142. XIX w. <\/li>\n\n\n\n
  3. Rezydencja plenipotenta ordynacji zamojskiej z 1890 r. Jest to drewniana, pi\u0119trowa willa, zbudowana w stylu uzdrowiskowym. Obecnie mie\u015bci si\u0119 w niej siedziba dyrekcji Roztocza\u0144skiego Parku Narodowego. Przed ni\u0105 pomnik konika polskiego.<\/li>\n\n\n\n
  4. Browar murowany, wzniesiony w latach 1802-1806 r., remontowany po po\u017carze w 1810 r., p\u00f3\u017aniej w 1878 r.<\/li>\n\n\n\n
  5. Kamie\u0144 Kamie\u0144 w formie prostopad\u0142o\u015bcianu, przeniesiony z Hamerni, znajduj\u0105cy si\u0119  na skraju parku od strony stawu i  ul. Browarnej. Jest to pami\u0105tka plagi szara\u0144czy z 1711 r. Wyryte na nim napisy g\u0142osz\u0105: \u201eB\u00f3g grozi\u0142 ludowi, ale z wiar\u0105 praca rozbraja Jego gniewy i kl\u0119sk\u0119 odwraca\u201d; \u201eNa pami\u0105tk\u0119 wyt\u0119pienia szara\u0144czy w\u0119drownej przyby\u0142ej w  te okolice 27 sierpnia 1711 roku W\u00f3lka, Ul\u00f3w, Zielone, \u0141abunie, Szarowola, Czo\u0142omyja, Przeorsk\u201d; \u201eWyniszczono szara\u0144czy \u017cywej korcy 656, wykopano jaj tego owada garncy 555,5. U\u017cyto do tego robocizny pieszej dni 14 000″. <\/li>\n\n\n\n
  6. Przy tej samej parkowej alejce zobaczy\u0107 mo\u017cna kamie\u0144 pami\u0119ci J\u00f3zefa Pi\u0142sudskiego.<\/li>\n\n\n\n
  7. Monument kamienny na wyspie stawu Ko\u015bcielnego. Pod nim \u2013 wed\u0142ug tradycji \u2013 pogrzebano ulubionego psa Marysie\u0144ki Sobieskiej. Regionali\u015bci sugeruj\u0105 jednak, \u017ce jest to nagrobek ordynackiego lekarza.<\/li>\n\n\n\n
  8. Ober\u017ca z pocz\u0105tku XIX w., murowana. <\/li>\n\n\n\n
  9. Warto tak\u017ce zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 na cmentarz  powsta\u0144c\u00f3w (ul. Bi\u0142gorajska) walcz\u0105cych w 1863 r. pod Panas\u00f3wk\u0105 i cmentarz wojskowy z okresu I wojny \u015bwiatowej (po\u0142o\u017cony 150 m na p\u0142d. od drogi do Bi\u0142goraja, w lesie za campingiem Echo). Ciekawostk\u0105 jest cmentarz ps\u00f3w znajduj\u0105cy si\u0119 w pobli\u017cu tzw. willi Potockich.<\/li>\n<\/ol>\n\n\n\n

    W Zwierzy\u0144cu nie b\u0119dzie problemu z noclegiem (mo\u017ce z wyj\u0105tkiem maj\u00f3wki, gdzie warto rezerwowa\u0107 nocleg z wyprzedzeniem).<\/p>\n\n\n\n

    Pierwszego dnia proponuj\u0119 wycieczk\u0119 na Wzg\u00f3rza\nSzczebrzeszy\u0144skie, nale\u017c\u0105ce do Roztocza Zachodniego. Interesuj\u0105ce nas znaki\nniebieskie Centralnego pieszego szlaku Roztocza odnajdujemy przy stacji\nkolejowej Zwierzyniec. Za nimi udajemy si\u0119 ul. Kolejow\u0105 i jej przed\u0142u\u017ceniem ul.\nWachniewskiej w kierunku centrum Zwierzy\u0144ca. Pocz\u0105tkowo towarzysz\u0105 nam tak\u017ce\nznaki pieszych szlak\u00f3w: zielonego im. A. Wachniewskiej, \u017c\u00f3\u0142tego\nRoztocza\u0144skiego, a tak\u017ce czerwonego Kraw\u0119dziowego.<\/p>\n\n\n\n

    Docieramy do stawu Ko\u015bcielnego<\/strong>. Tu napotykamy znaki pocz\u0105tkowe: czarnego szlaku \u0141\u0105cznikowego do Lipowca, a tak\u017ce niebiesko-bia\u0142ej lokalnej \u015bcie\u017cki spacerowej na Tartaczna G\u00f3r\u0119.<\/p>\n\n\n\n

    Nadal maszerujemy za znakami niebieskimi. Mijamy cmentarz powsta\u0144czy<\/strong> z 1863 r. \u2013 tu znajduje si\u0119 kopiec i pomnik. Obok d\u0119bowy s\u0142up po\u015bwi\u0119cony pami\u0119ci poleg\u0142ego pod Panas\u00f3wk\u0105 w\u0119gierskiego arystokraty \u2013 majora hrabiego Edwarda Nyarego, ochotniczo uczestnicz\u0105cego w powstaniu styczniowym. <\/p>\n\n\n\n

    Niebawem skr\u0119camy w szos\u0119 w prawo, po chwili wybieramy poln\u0105 drog\u0119 w lewo. Idziemy w stron\u0119 lasu. Wkraczamy na teren Szczebrzeszy\u0144skiego Parku Krajobrazowego<\/strong>. Na nast\u0119pnym odcinku czeka nas kilka podej\u015b\u0107, ale w\u015br\u00f3d pi\u0119knych drzewostan\u00f3w. Uwaga! Nie przeoczmy miejsca, gdzie szlak skr\u0119ca w boczn\u0105 dr\u00f3\u017ck\u0119 w prawo. Potem, po doj\u015bciu do prostopad\u0142ego duktu skr\u0119t w prawo. Teraz ostre podej\u015bcie w g\u00f3r\u0119. Wychodzimy na skraj wierzchowiny, mo\u017cna podej\u015b\u0107 tu na \u015brodek pola i zobaczy\u0107 pierwsz\u0105 panoram\u0119 Wzg\u00f3rz Szczebrzeszy\u0144skich<\/strong>. Czeka nas teraz skr\u0119t w lewo, w d\u00f3\u0142. Tracimy wysoko\u015b\u0107, nieco dalej kolejna wspinaczka, w\u015br\u00f3d bukowego lasu. <\/p>\n\n\n\n

    Po przej\u015bciu 4 km trasy spotkanie ze szlakiem \u017c\u00f3\u0142tym\nRoztocza\u0144skim. Obie trasy prowadz\u0105 wsp\u00f3lnie na odcinku 500 m. Znaki \u017c\u00f3\u0142te\nodbiegaj\u0105 w kierunku Panas\u00f3wki, my udajemy si\u0119 dalej prosto (droga bywa\nb\u0142otnista), poza las, na Wzg\u00f3rza Szczebrzeszy\u0144skie. Uwaga! Znak\u00f3w b\u0119dzie tu\nniewiele, nale\u017cy pami\u0119ta\u0107 o utrzymywaniu w\u0142a\u015bciwego kierunku!<\/p>\n\n\n\n

    Jak daleko zajdziemy? My\u015bl\u0119, \u017ce warto przej\u015b\u0107 si\u0119 ok. 2 km. Po prawej otworzy si\u0119 widok na najwy\u017csz\u0105 na Roztoczu Zachodnim D\u0105brow\u0119 <\/strong>(343,8 m n.p.m.), po lewej na wzniesienie Kamienica z wie\u017c\u0105 telefonii kom\u00f3rkowej na szczycie. St\u0105d proponuj\u0119 zawr\u00f3ci\u0107 do Zwierzy\u0144ca, szczeg\u00f3lnie jesieni\u0105, gdy dzie\u0144 jest ju\u017c do\u015b\u0107 kr\u00f3tki. <\/p>\n\n\n\n

    Opcja alternatywna. Szlak niebieski wiedzie jednak dalej do Lipowca <\/strong>(9 km od Zwierzy\u0144ca). Nast\u0119pnie mo\u017cna kontynuowa\u0107 wypraw\u0119 szlakiem czarnym na p\u0142n., z powrotem, przez wspomnian\u0105 D\u0105brow\u0119 <\/strong>do Zwierzy\u0144ca <\/strong>(wtedy ca\u0142o\u015b\u0107 trasy wyniesie 20 km), lub na p\u0142d. (dojdziemy do Lipowca, a dalej za znakami pieszego szlaku \u017c\u00f3\u0142tego w okolice wsi Panas\u00f3wka <\/strong>i przystanku autobusowego, wtedy ca\u0142o\u015b\u0107 trasy wyniesie 15 km). <\/p>\n\n\n\n

    Ze wzg\u00f3rz najpierw wracamy znanym nam ju\u017c szlakiem pieszym\nniebieskim, do w\u0119z\u0142a ze szlakiem \u017c\u00f3\u0142tym Roztocza\u0144skim. Teraz wybieramy w\u0142a\u015bnie\nznaki \u017c\u00f3\u0142te. Prowadz\u0105 one najpierw skrajem wierzchowiny, a potem wyprowadzaj\u0105\nna widokowe wzg\u00f3rza opadaj\u0105ce ju\u017c ku dolinie rzeki Wieprz. Z trasy ciekawa\npanorama Zwierzy\u0144ca. <\/p>\n\n\n\n

    Schodzimy w d\u00f3\u0142, przechodzimy mostek nad rzek\u0105 Wieprz <\/strong>i wkraczamy do Zwierzy\u0144ca. Znak ko\u0144cowy szlaku znajduje si\u0119 przy stacji kolejowej Zwierzyniec.<\/p>\n\n\n\n

    Dzie\u0144 2: Zwierzyniec \u2013 \u015bcie\u017cka dydaktyczna na Bukow\u0105 G\u00f3r\u0119 \u2013 Florianka (\u015bcie\u017cka dendrologiczna) \u2013 Stare G\u00f3recko, pieszy szlak Kraw\u0119dziowy (czerwony) i znaki \u015bcie\u017cek dydaktycznych, 15 km <\/h2>\n\n\n\n

    Kolejny dzie\u0144 wyprawy do zaproszenie do Roztocza\u0144skiego Parku Narodowego<\/strong> \u2013 przyrodniczej per\u0142y Roztocza \u015arodkowego.<\/p>\n\n\n\n

    Z centrum Zwierzy\u0144ca <\/strong>idziemy za znakami lokalnych szlak\u00f3w (w kierunku wsi Sochy) do O\u015brodka Edukacyjno-Muzealnego Roztocza\u0144skiego Parku Narodowego<\/strong>. Tam nale\u017cy naby\u0107 kart\u0119 wst\u0119pu na teren parku. Przed budynkiem osobliwe krasnale i pomnik g\u0142uszca.<\/p>\n\n\n\n

    Pierwsza cz\u0119\u015b\u0107 trasy wiedzie najciekawsz\u0105 przyrodnicz\u0105 \u015bcie\u017ck\u0105 dydaktyczn\u0105<\/strong> Roztocza, prowadz\u0105c\u0105 przez buczyn\u0119 karpack\u0105 i b\u00f3r jod\u0142owy na szczyt Bukowej G\u00f3ry<\/strong>. <\/p>\n\n\n\n

    Pocz\u0105tek \u015bcie\u017cki przy oznakowanym miejscu naprzeciwko\no\u015brodka RPN. Prowadzi\u0107 nas b\u0119d\u0105 drewniane drogowskazy oraz bia\u0142o-zielone\nkwadraty.<\/p>\n\n\n\n

    Przechodzimy przez drewnian\u0105 bram\u0119, za ni\u0105 pomniki<\/strong>: papieski i upami\u0119tniaj\u0105cy le\u015bnik\u00f3w Roztocza poleg\u0142ych w czasie II wojny \u015bwiatowej. To tzw. Droga Pa\u0142acowa. Wchodzimy na teren obszaru ochrony \u015bcis\u0142ej Bukowa G\u00f3ra. Pierwszy rezerwat w tym miejscu utworzono jeszcze w czasach Ordynacji Zamojskiej w 1934 r.<\/p>\n\n\n\n

    Las na Bukowej G\u00f3rze rozci\u0105ga si\u0119 od dna doliny rzeki Wieprz\na\u017c do wysokiej wierzchowiny, a r\u00f3\u017cnica poziom\u00f3w pomi\u0119dzy pocz\u0105tkiem a\nko\u0144cem  \u015bcie\u017cki dydaktycznej wynosi ok.\n75 m, st\u0105d i podej\u015bcie jest do\u015b\u0107 strome \u2013 tak jak w g\u00f3rach. Wiekowe jod\u0142y maj\u0105\ntu rozmiary pomnikowe. Niekt\u00f3re okazy osi\u0105gaj\u0105 nawet ponad 50 m wysoko\u015bci i\nponad 3 m obwodu, co stanowi najwy\u017csze mo\u017cliwo\u015bci wzrostowe tego gatunku.\nNiewiele ust\u0119puj\u0105 im licz\u0105ce 150 lat buki: 45 m wysoko\u015bci, 3 m obwodu.\nNajni\u017csze partie rezerwatu pokrywa b\u00f3r sosnowy w wieku 100-150 lat. Wy\u017cej\nwyst\u0119puje domieszka \u015bwierka i jod\u0142y, przechodz\u0105c stopniowo w las\nsosnowo-jod\u0142owy z domieszk\u0105 buka. Jeszcze wy\u017cej dominuje las jod\u0142owo-bukowy\nzbli\u017cony do drzewostan\u00f3w rosn\u0105cych w karpackim reglu dolnym. Osobliwo\u015bci\u0105\nrezerwatu jest kolonia modrzewi, porastaj\u0105ca p\u0142d.-zach. stok g\u00f3ry. <\/p>\n\n\n\n

    \"\"
    Panorama z Bukowej G\u00f3ry na wie\u015b Sochy<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

    Osi\u0105gamy szczyt Bukowej G\u00f3ry (310 m n.p.m.), stanowi\u0105cy znakomity punkt widokowy<\/strong> na cz\u0119\u015b\u0107 las\u00f3w Roztocza\u0144skiego Parku Narodowego i po\u0142o\u017con\u0105 w dolinie wie\u015b Sochy. Po opuszczeniu ogrodzonej cz\u0119\u015bci RPN skr\u0119camy w lewo do zadaszenia turystycznego. Dalej schodzimy opadaj\u0105c\u0105 szybko drog\u0105 na p\u0142d. zach. <\/p>\n\n\n\n

    Dochodzimy do szosy i zabudowa\u0144 wsi Sochy<\/strong>. Niedaleko, z prawej strony, cmentarz wojenny. <\/p>\n\n\n\n

    Sochy <\/strong>\u2013 wie\u015b powsta\u0142a przed 1826 r. Jej nazwa nawi\u0105zuje do drewnianego narz\u0119dzia do orki z rozdwojonym rylcem. Socha to tak\u017ce drewniana cembrowina, w kt\u00f3rej zanurza si\u0119 \u017curaw, tudzie\u017c miara powierzchni. W okolicy, na p\u0142d. od szosy, znajduje si\u0119 wzg\u00f3rze Borczyna. W jego pobli\u017cu, od strony linii kolejowej, wed\u0142ug legendy sta\u0142a niegdy\u015b dziwna karczma. Zatrzymywali si\u0119 w niej zwykle zb\u00f3jcy, a sam gospodarz mia\u0142 mie\u0107 sp\u00f3\u0142k\u0119 z diab\u0142em. Sprawiedliwo\u015b\u0107 w ko\u0144cu zwyci\u0119\u017cy\u0142a, karczma zapad\u0142a si\u0119 pod ziemi\u0119, a obecnie jest tu bagnisko. Profilaktycznie lepiej t\u0119 g\u00f3r\u0119 omija\u0107 szerokim \u0142ukiem. <\/p>\n\n\n\n

    W Sochach zwraca uwag\u0119 cmentarz wojenny,<\/strong> zwi\u0105zany z najbardziej tragiczn\u0105 kart\u0105 w dziejach wsi \u2013 pacyfikacj\u0105 przeprowadzan\u0105 przez Niemc\u00f3w 1 VI 1943 r. Zamordowano niemal 200 os\u00f3b, w tym kobiety i dzieci. Sochy, obok Oradour Sur Glane (Francja), Mazinotte (W\u0142ochy) i Lidic (Czechy), zalicza si\u0119 do 4 miejscowo\u015bci najbardziej poszkodowanych w okresie II wojny \u015bwiatowej w Europie. <\/p>\n\n\n\n

    Interesuj\u0105 nas teraz znaki czerwone pieszego szlaku\nKraw\u0119dziowego, poprowadzonego w\u0142a\u015bnie w kraw\u0119dziowej strefie Roztocza\n\u015arodkowego i Kotliny Sandomierskiej. Idziemy sosnowym lasem, pokonujemy wysokie\nwzniesienie i schodzimy do  tor\u00f3w linii\nnormalnotorowej do Stalowej Woli i szerokotorowej LHS. Zbli\u017camy si\u0119 do granicy\nRoztocza\u0144skiego Parku Narodowego, wzd\u0142u\u017c kt\u00f3rej w\u0119drowa\u0107 b\u0119dziemy prawie do\nko\u0144ca trasy. To bardzo \u0142adny odcinek. <\/p>\n\n\n\n

    Docieramy do le\u015bnicz\u00f3wki, jeste\u015bmy w \u015br\u00f3dle\u015bnej osadzie Florianka <\/strong>(9 km). Przy \u0142awach turystycznych pocz\u0105tek lokalnej bia\u0142o-zielonej tzw. \u015bcie\u017cki dendrologicznej. Na skraju lasu du\u017ce tablice informacyjne z lokalizacj\u0105 wielu egzotycznych drzew. Obecnie w osadzie znajduje si\u0119 O\u015brodek Hodowli Zachowawczej Konika Polskiego <\/strong>Roztocza\u0144skiego Parku Narodowego, oraz muzeum \u2013 Izba le\u015bna<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

    S\u0142ynny jest pomnikowy d\u0105b szypu\u0142kowy Florian<\/strong>, znajduj\u0105cy si\u0119 przy g\u0142\u00f3wnej drodze. Ma on 30 m wysoko\u015bci (o\u015bmiopi\u0119trowy gmach), a jego obw\u00f3d wynosi 7,4 m. Jego wiek szacowany jest na ok. 400 lat. Wed\u0142ug legendy, przebywa\u0142 tu niegdy\u015b Florian Szary (przodek Zamoyskich) z siostr\u0105 Jank\u0105. Dziewczyn\u0119 rani\u0142 nied\u017awied\u017a, a pod wspomnianym d\u0119bem zrobiono jej opatrunek. Na pami\u0105tk\u0119, od imienia Floriana, tak nazwano nie tylko drzewo, ale te\u017c osad\u0119. <\/p>\n\n\n\n

    Za Floriank\u0105 niebawem zmiana kierunku marszu. Pod\u0105\u017camy na\np\u0142d. wsch., docieraj\u0105c ponownie w pobli\u017ce skraju lasu. Z lewej strony wznosi\nsi\u0119 masyw Kamiennej G\u00f3ry (wiosn\u0105 na jej p\u0142n.-wsch. stokach rosn\u0105 \u0142any\nprzebi\u015bnieg\u00f3w). <\/p>\n\n\n\n

    Osi\u0105gamy wzniesienie Wysoka G\u00f3ra <\/strong>(321 m n.p.m.). Za sk\u0142onem wzg\u00f3rza punkt widokowy na rozrzucon\u0105 w dole wie\u015b Stare G\u00f3recko i roztocza\u0144skie pag\u00f3ry. Szlak porzuca niebawem skraj lasu, skr\u0119camy w poln\u0105 drog\u0119 w prawo.<\/p>\n\n\n\n

    W\u0119drujemy przez pola, docieramy do przeciwleg\u0142ego lasu. Skr\u0119camy w lewo i idziemy dalej piaszczyst\u0105 drog\u0105 do zabudowa\u0144 Starego G\u00f3recka<\/strong>. Dochodzimy do g\u0142\u00f3wnej drogi przebiegaj\u0105cej przez wie\u015b, tu nale\u017cy uda\u0107 si\u0119 w prawo. Wkr\u00f3tce osi\u0105gamy sezonowe schronisko PTSM<\/strong> mieszcz\u0105ce si\u0119 w szkole (drugie schronisko jest w tzw. starej szkole). We wsi tak\u017ce kwatery agroturystyczne. Przy szlaku malownicza drewniana kapliczka. <\/p>\n\n\n\n

    Pierwotnie by\u0142a tu po prostu wie\u015b G\u00f3recko, za\u0142o\u017cona przez\nAndrzeja G\u00f3rk\u0119 w 1589 r. Cztery lata p\u00f3\u017aniej naby\u0142 j\u0105 Jan Zamoyski. Po\nsprowadzeniu w XVII w. franciszkan\u00f3w wie\u015b podzielono na Stare G\u00f3recko i G\u00f3recko\nKo\u015bcielne.<\/p>\n\n\n\n

    Dzie\u0144 3: Stare G\u00f3recko \u2013 rezerwat Szum \u2013 G\u00f3recko Ko\u015bcielne \u2013 Tarnowola \u2013 dolina Niepryszki \u2013 J\u00f3zef\u00f3w, pieszy szlak Kraw\u0119dziowy, znaki czerwone (w rezerwacie niebieskie), 15 km <\/h2>\n\n\n\n

    Szlak ciekawy krajobrazowo. Zr\u00f3\u017cnicowane lasy, kamienio\u0142omy,\npunkty widokowe, kapliczka na wodzie, aleja starych d\u0119b\u00f3w i dzikie doliny\nrzeczne \u2013 to jego g\u0142\u00f3wne atuty.<\/p>\n\n\n\n

    Za znakami czerwonego szlaku pieszego wyruszamy ze Starego G\u00f3recka <\/strong>szos\u0105 w kierunku G\u00f3recka Ko\u015bcielnego. Niebawem schodzimy \u015bcie\u017ck\u0105 w lewo, do lasu. Przechodzimy przez k\u0142adk\u0119 na rzece Szum, a nieco dalej na jej dop\u0142ywie \u2013 Miedziance. Docieramy na skraj rezerwatu Szum.  <\/p>\n\n\n\n

    Uwaga! Przy k\u0142adce (szlak pieszy czerwony jej nie\nprzekracza), na drzewie znak bia\u0142o-niebieski \u015bcie\u017cki spacerowej. Pozostawiamy\ntu znaki czerwone, korzystamy z k\u0142adki i w\u0119druj\u0105c dalej ju\u017c tylko za znakami\nbia\u0142o-niebieskimi skr\u0119camy w lewo (w prawo prowadz\u0105 one do pobliskiego parkingu\nle\u015bnego). <\/p>\n\n\n\n

    Maszerujemy prawym brzegiem rzeki Szum<\/strong>, obok niewielkich wodospad\u00f3w. To miejsce wyj\u0105tkowej urody, gdzie w \u017cadnym wypadku nie wolno si\u0119 spieszy\u0107. Mijamy tablice edukacyjne, przy nich znajduj\u0105 si\u0119 niewielkie drewniane \u0142aweczki. <\/p>\n\n\n\n

    Rezerwat Szum <\/strong>– dno doliny porasta naturalny las \u0142\u0119gowy i olsowy. Zbocza \u2013 b\u00f3r jod\u0142owy z domieszk\u0105 \u015bwierka i sosny. Wierzchowiny zajmuje b\u00f3r sosnowy. Z gatunk\u00f3w rzadkich w rezerwacie Szum wyst\u0119puj\u0105 m.in. zanokcica skalna i zielona, porzeczka alpejska, wawrzynek wilcze\u0142yko, lilia z\u0142otog\u0142\u00f3w, paprotnica krucha, wid\u0142ak ja\u0142owcowaty i go\u017adzisty, kruszczyk szerokolistny i listera jajowata.<\/p>\n\n\n\n

    Dochodzimy do zalewu<\/strong>, tamy <\/strong>(wybudowano tu niewielk\u0105 elektrowni\u0119 wodn\u0105<\/strong>) i ponownie znak\u00f3w szlaku pieszego czerwonego. Obie trasy prowadz\u0105 razem do niewielkiego parkingu <\/strong>przy lokalnej szosie (3 km). Tu koniec \u015bcie\u017cki bia\u0142o-niebieskiej, dalej prowadzi\u0107 nas b\u0119d\u0105 ponownie piesze znaki czerwone. Przechodzimy szos\u0119 wchodz\u0105c ponownie w las. Pojawi si\u0119 tu kilka innych szlak\u00f3w, kt\u00f3re wiod\u0105 dalej na p\u0142d. wzd\u0142u\u017c doliny Szumu do siarkowego \u017ar\u00f3de\u0142ka<\/strong>, pobliskiej kapliczki na wodzie<\/strong> i alei d\u0119b\u00f3w <\/strong>w G\u00f3recku Ko\u015bcielnym.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"
    Pomnikowe d\u0119by w G\u00f3recku Ko\u015bcielnym<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

    G\u00f3recko Ko\u015bcielne <\/strong>\u2013 ozdob\u0105 wsi jest modrzewiowy ko\u015bci\u00f3\u0142 wzniesiony w 1768 r., pod koniec XIX w. rozbudowany. W latach 1897-1898 poszerzono go o 8 metr\u00f3w. Od \u015bwi\u0105tyni w  stron\u0119 p\u0142yn\u0105cej u st\u00f3p osady rzeki Szum prowadzi d\u0119bowa aleja<\/strong>, wzd\u0142u\u017c kt\u00f3rej ro\u015bnie sze\u015b\u0107 pomnikowych d\u0119b\u00f3w. Najstarszy z nich ma oko\u0142o 500 lat, jego obw\u00f3d wynosi 7,4 m. W po\u0142owie d\u0142ugo\u015bci alei znajduje si\u0119 drewniana kaplica z obrazem \u015bw. Stanis\u0142awa, zwana pod d\u0119bami. Nad sam\u0105 rzek\u0105 w 1668 r. wzniesiono drewnian\u0105 kapliczk\u0119 na wodzie <\/strong>ku czci \u015bw. Stanis\u0142awa (obecna z XX w.). Wed\u0142ug poda\u0144 lokalizacj\u0119 ko\u015bcio\u0142a i kapliczek wskaza\u0142 sam \u015awi\u0119ty podczas objawie\u0144 w 1648 r.<\/p>\n\n\n\n

    Za ko\u015bcio\u0142em skr\u0119camy w prawo (na wsch.). Idziemy szos\u0105 do ostatnich zabudowa\u0144, gdzie \u2013 w pobli\u017cu kapliczki \u2013 interesuj\u0105cy nas szlak czerwony skr\u0119ca do sosnowego lasu na wsch. Uwaga na znaki! Du\u017co krzy\u017cuj\u0105cych si\u0119 \u015bcie\u017cek! Z lasu wychodzimy we wsi Tarnowola <\/strong>(220 m n.p.m.). W\u015br\u00f3d pierwszych zabudowa\u0144 znaki udajemy si\u0119 w prawo, w kierunku widocznej ju\u017c Krzy\u017cowej G\u00f3ry. <\/p>\n\n\n\n

    Krzy\u017cowa G\u00f3ra <\/strong>(wysoko\u015bci 250 m n.p.m.) nale\u017cy do kraw\u0119dziowego pasma wzg\u00f3rz Roztocza \u015arodkowego wznosz\u0105cych si\u0119 nad Kotlin\u0105 Sandomiersk\u0105. Stoi na niej powsta\u0144czy kamienny krzy\u017c z dat\u0105 26 wrze\u015bnia 1863 r. W pobli\u017cu szczytu znakomity punkt widokowy. Na jej stokach odnajdziemy tak\u017ce wyrobiska malowniczego kamienio\u0142omu.<\/p>\n\n\n\n

    Po zej\u015bciu ze wzniesienia docieramy do szosy J\u00f3zef\u00f3w \u2013 Bi\u0142goraj. Jeste\u015bmy blisko przedmie\u015b\u0107 J\u00f3zefowa, do kt\u00f3rego, w przypadku zm\u0119czenia, mo\u017cemy st\u0105d uda\u0107 si\u0119 w lewo. Szlak kraw\u0119dziowy prowadzi jednak inaczej, ciekawiej \u2013 do pobliskiej doliny rzeki Niepryszka<\/strong> (Nepryszka, dop\u0142yw Szumu). Odcinek atrakcyjny krajobrazowo, cho\u0107 wytyczony z przyczyn historycznych: pami\u0105tek z okresu powstania styczniowego. Przecinamy szos\u0119, id\u0105c za znakami przez las sosnowy w dotychczasowym kierunku. Potem kierujemy si\u0119 na p\u0142d. zach., w\u0119druj\u0105c wzd\u0142u\u017c doliny Niepryszki. Na p\u0142n. wsch. st\u0105d znajduje si\u0119 zagubiony w\u015br\u00f3d drzew m\u0142yn Futym\u00f3wka. Podobno mo\u017cna tam odnale\u017a\u0107 \u017ar\u00f3d\u0142o, przy kt\u00f3rym zakopano skarbczyk powsta\u0144c\u00f3w z 1863 r. (dost\u0119pny z lokalnej zielonej trasy nordic walking).<\/p>\n\n\n\n

    Znaki po chwili sprowadzaj\u0105 w d\u00f3\u0142, po stromym zboczu. Przechodzimy po k\u0142adce na drugi brzeg rzeki. Mijamy pami\u0105tkowy drewniany krzy\u017c<\/strong>, latem trudny do wypatrzenia w\u015br\u00f3d zaro\u015bli. Wed\u0142ug poda\u0144, jest to miejsce poch\u00f3wku poety-powsta\u0144ca Mieczys\u0142awa Romanowskiego<\/strong> (cho\u0107 niekt\u00f3rzy sugeruj\u0105 mogi\u0142\u0119 na cmentarzu w J\u00f3zefowie). Opuszczamy dolin\u0119 Niepryszki i docieramy do szosy.<\/p>\n\n\n\n

    W odleg\u0142o\u015bci 100 m st\u0105d na p\u0142d. (w prawo), przy szosie, znajduje si\u0119 pami\u0105tkowy powsta\u0144czy kamie\u0144<\/strong>. Na nim napis: \u201eCze\u015b\u0107 tym, co pierwsi na wroga biegli, cze\u015b\u0107 tym, co w boju m\u0119\u017cnie polegli\u201d. Jest to fragment wiersza Romanowskiego.<\/p>\n\n\n\n

    Teraz kr\u00f3tki odcinek szos\u0105. Prowadzi ona nad zalew, my\njednak \u2013 za znakami \u2013 niebawem opuszczamy j\u0105 i skr\u0119camy w prawo. do lasu. <\/p>\n\n\n\n

    Wychodzimy na pola, sk\u0105d wida\u0107 ju\u017c zabudowania J\u00f3zefowa.<\/p>\n\n\n\n

    W niewielkiej odleg\u0142o\u015bci od szlaku, z prawej strony, znajduje si\u0119 skraj du\u017cego kompleksu kamienio\u0142om\u00f3w piaskowc\u00f3w i wapieni trzeciorz\u0119dowych, wartych d\u0142u\u017cszej wizyty z uwagi na wie\u017c\u0119 widokow\u0105<\/strong>, a tak\u017ce  kirkut<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

    Wchodzimy mi\u0119dzy zabudowania miasta. Mijamy dawn\u0105 synagog\u0119<\/strong>, obecnie hotel i bibliotek\u0119. Docieramy wkr\u00f3tce na rynek<\/strong>. Przechodzimy obok ko\u015bcio\u0142a <\/strong>parafialnego (na okalaj\u0105cym go murze zobaczymy partyzanckie tablice<\/strong>) i docieramy do schroniska PTSM<\/strong>. W mie\u015bcie nie brakuje kwater agroturystycznych.<\/p>\n\n\n\n

    J\u00f3zef\u00f3w <\/strong>\u2013 osada, pocz\u0105tkowo zwana Majdanem Nepryskim, powsta\u0142a ok. 1720 r. nad rzek\u0105 Niepryszk\u0105 (dawniej Neprys) na terenach Ordynacji Zamojskiej. Z uwagi na do\u015b\u0107 napi\u0119t\u0105 sytuacj\u0119 w kraju (Konfederacja Tarnogrodzka) nie uda\u0142o si\u0119 uzyska\u0107 kr\u00f3lewskiego podpisu pod dokumentem potwierdzaj\u0105cym lokacj\u0119 miasta. Ostatecznie, w 1725 r. podpisa\u0142 go jednak sam ordynat \u2013 Tomasz J\u00f3zef Zamoyski.<\/p>\n\n\n\n

    Zabytki:<\/p>\n\n\n\n

      \n
    1. Ratusz murowany z 1775 r., ulokowany na rynku, mieszcz\u0105cy Urz\u0105d Miasta i Gminy. W pobli\u017cu pomnik <\/strong>pami\u0119ci ofiar II wojny \u015bwiatowej z figur\u0105 marsza\u0142ka Pi\u0142sudskiego.<\/li>\n\n\n\n
    2. W p\u0142d.-wsch. naro\u017cniku rynku murowana synagoga, wzniesiona w latach siedemdziesi\u0105tych XIX  w. w miejsce starszej, drewnianej z  XVIII w.<\/li>\n\n\n\n
    3. Ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny pw. Niepokalanego Pocz\u0119cia Naj\u015bwi\u0119tszej Marii Panny, neobarokowy, wzniesiony w 1886 r, z fundacji parafian i J\u00f3zefa Zamoyskiego, usytuowany za wschodni\u0105 pierzej\u0105 rynku.<\/li>\n\n\n\n
    4. Krzy\u017ce i figury przydro\u017cne wykonane z wapienia \u2013 dzie\u0142a j\u00f3zefowskich kamieniarzy. Mo\u017cemy je zobaczy\u0107 przy ulicach wychodz\u0105cych z rynku. W 1998 r. w budynku Miejsko-Gminnego O\u015brodka Kultury otwarto muzeum kamieniarstwa.<\/strong><\/li>\n\n\n\n
    5. Murowana kapliczka z obrazem Matki Bo\u017cej Le\u017cajskiej, usytuowana przy drodze wychodz\u0105cej z p\u0142n.-wsch. naro\u017cnika rynku (w stron\u0119 Borowiny). W pobli\u017cu znajduj\u0105 si\u0119 \u017ar\u00f3d\u0142a rzeki Niepryszka (wzd\u0142u\u017c rzeki wiedzie malownicza \u015bcie\u017cka spacerowa).<\/li>\n\n\n\n
    6. Cmentarz \u017cydowski (kirkut) usytuowany na p\u0142d. od zabudowy miasteczka, 400 m od rynku. Najstarsza zidentyfikowana macewa pochodzi z 1762 r.<\/li>\n\n\n\n
    7. Zrekonstruowany dawny pr\u0119gierz, znajduj\u0105cy si\u0119 na rynku, nieopodal fontanny.<\/li>\n\n\n\n
    8. p\u0142n. i wsch. od kirkutu znajduje si\u0119 pot\u0119\u017cny kompleks kamienio\u0142om\u00f3w <\/strong>piaskowc\u00f3w i wapieni trzeciorz\u0119dowych. W ich s\u0105siedztwie wysoka wie\u017ca widokowa <\/strong>\u2013 sk\u0105d zobaczy\u0107 mo\u017cna panoram\u0119 okolic J\u00f3zefowa.<\/li>\n<\/ol>\n\n\n\n

      Maj\u0105c wi\u0119cej czasu warto pozna\u0107 lokalne trasy nordic walking. Ich pocz\u0105tek znajduje si\u0119 na rynku, przy Urz\u0119dzie Miasta.<\/p>\n\n\n\n

      Dzie\u0144 4: J\u00f3zef\u00f3w \u2013 Czartowe Pole \u2013 Nowiny (stacja kolejowa) , pieszy szlak Kraw\u0119dziowy, znaki czerwone, nast\u0119pnie zielone i czarne, 10 km<\/h2>\n\n\n\n

      Z J\u00f3zefowa wyruszamy pocz\u0105tkowo szos\u0105 w kierunku Pardys\u00f3wki Du\u017cej<\/strong> (obecnie dzielnicy J\u00f3zefowa). Nast\u0119pnie dochodzimy do skraju lasu, obok niewielkiego boiska. Zag\u0142\u0119biamy si\u0119 w las. 6 km \u2013 skr\u0119t w prawo, udajemy si\u0119 w kierunku doliny rzeki Sopot. Przed nami Czartowe Pole i przej\u015bcie wzd\u0142u\u017c serii wodospad\u00f3w <\/strong>na rzece Sopot, chronionych w rezerwacie Czartowe Pole<\/strong>. Tu tak\u017ce ruiny dawnej ordynackiej hamerni i papierni.<\/strong> Mo\u017cna przej\u015b\u0107 \u015bcie\u017ck\u0105 za znakami czerwonymi lub drug\u0105 stron\u0105 rzeki po malowniczych k\u0142adkach (bez znak\u00f3w, ale przej\u015bcie dozwolone).<\/p>\n\n\n\n

      \"\"
      Ruiny w rezerwacie Czartowe Pole jesieni\u0105<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

      Czartowe Pole<\/strong> \u2013 nazwa rezerwatu wzi\u0119\u0142a si\u0119 z  legendy g\u0142osz\u0105cej, \u017ce kiedy\u015b \u201ejeno czarci tam hasali\u201d i odnosi si\u0119 do \u015br\u00f3dle\u015bnej polany. Rezerwat swoim zasi\u0119giem obejmuje jednak nie tylko wspomnian\u0105 polan\u0119, ale przede wszystkim fragment malowniczo ukszta\u0142towanej doliny rzeki Sopot, wraz z seri\u0105 du\u017cych wodospad\u00f3w. Najwi\u0119kszy z nich ma wysoko\u015b\u0107 ok. 1,5 m. Uk\u0142adaj\u0105 si\u0119 one inaczej ni\u017c w Su\u015bcu. Tam g\u0142\u00f3wnie w  liniach prostych, tutaj  s\u0105 postrz\u0119pione, nier\u00f3wne, zaro\u015bni\u0119te. <\/p>\n\n\n\n

      Tu\u017c co przed szos\u0105 szlak sprowadza po drewnianych schodkach do mostku na Sopocie a nast\u0119pnie w g\u00f3r\u0119 do parkingu<\/strong>. Po drodze, po prawej cmentarz partyzancki.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

      Osi\u0105gamy szos\u0119 Hamernia \u2013 Susiec. Udaj\u0105c si\u0119 w lewo (poza szlakiem i za mostem) zobaczy\u0107 mo\u017cna ciekaw\u0105 figur\u0119 \u015bw. Jana Nepomucena. <\/p>\n\n\n\n

      W\u0119drujemy dalej za znakami szlaku czerwonego. Czeka nas teraz kr\u00f3tki odcinek le\u015bny, wsp\u00f3lny ze szlakiem pieszym zielonym Ziemi J\u00f3zefowskiej. Docieramy do kolejnej szosy.<\/p>\n\n\n\n

      Opuszczamy szlak czerwony, w\u0119druj\u0105c dalej za napotkanymi znakami zielonymi szlaku Ziemi J\u00f3zefowskiej za szos\u0105 na p\u0142n. Docieramy do wsi Nowiny.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

      Nowiny <\/strong>\u2013 wie\u015b le\u017c\u0105ca (oko\u0142o 313 m n.p.m.) w dolinie rzeki Sopot. W XVIII w. zwana by\u0142a Izbicami (tak nazywa si\u0119 obecnie inna osada znajduj\u0105ca si\u0119 w pobli\u017cu D\u0142ugiego K\u0105ta). Wtedy znajdowa\u0142y si\u0119 tu dwa m\u0142yny i folusz. W Nowinach, na rzece Sopot, warto obejrze\u0107 niewielk\u0105 seri\u0119 szum\u00f3w <\/strong>i pomnik <\/strong>upami\u0119tniaj\u0105cy miejsce \u015bmierci ostatniego dow\u00f3dcy oddzia\u0142u Jana Leonowicza \u201eBurty\u201d (poleg\u0142 9.02.1951 r.).<\/p>\n\n\n\n

      8 km – szlak zielony skr\u0119ca w lewo. Przekraczamy rzek\u0119 Sopot i w\u0119druj\u0105c jej przeciwleg\u0142ym brzegiem mijamy kolejne niewielkie szumy. <\/p>\n\n\n\n

      9 km – prostopad\u0142a droga le\u015bna i kapliczka. Tu przerzucamy si\u0119 na zaczynaj\u0105cy si\u0119 w tym miejscu czarny pieszy szlak \u0141\u0105cznikowy. Doprowadza nas on do szosy, tu w lewo. Nieco dalej szlak opu\u015bci szos\u0119, ale my ju\u017c na niej pozostajemy dochodz\u0105c do pobliskiego przystanku kolejowego Nowiny, sk\u0105d szynobusem pojedziemy do Su\u015bca.<\/p>\n\n\n\n

      Przed podr\u00f3\u017c\u0105 prosz\u0119 sprawdzi\u0107 aktualny rozk\u0142ad jazdy.<\/p>\n\n\n\n

      W Su\u015bcu <\/strong>camping, liczne kwatery agroturystyczne i domy wypoczynkowe. <\/p>\n\n\n\n

      Dzie\u0144 5: Susiec (stacja kolejowa) \u2013 rezerwat Nad Tanwi\u0105 \u2013 Susiec (stacja kolejowa), pieszy szlak Szum\u00f3w, znaki niebieskie, 18 km <\/h2>\n\n\n\n

      Susiec to jeden z najwa\u017cniejszych roztocza\u0144skich o\u015brodk\u00f3w turystycznych, a szlak szum\u00f3w to bez w\u0105tpienia najciekawsza trasa kraw\u0119dziowej cz\u0119\u015bci Roztocza i Kotliny Sandomierskiej. Prowadzi  malowniczymi dolinami Jelenia i Tanwi, z seriami ma\u0142ych wodospad\u00f3w \u2013 szum\u00f3w (rezerwat przyrody Nad Tanwi\u0105). To by\u0142 pierwszy szlak, kt\u00f3ry pokona\u0142em podczas pierwszej w\u0119dr\u00f3wki po Roztoczu!<\/p>\n\n\n\n

      Susiec <\/strong>\u2013 niegdy\u015b  tereny te nale\u017ca\u0142y do starostwa zamechskiego. Zosta\u0142o ono nadane w dzier\u017caw\u0119 (wraz ze starostwem krzeszowskim), Janowi Zamoyskiemu przez kr\u00f3la Zygmunta III Waz\u0119. Niebawem hetman wielki koronny Jan Zamoyski popieraj\u0105c kr\u00f3la odpar\u0142 pod Krakowem, a nast\u0119pnie pokona\u0142 w bitwie pod Byczyn\u0105 (1588 r.), arcyksi\u0119cia austriackiego Maksymiliana (kt\u00f3ry uzurpowa\u0142 sobie prawo do polskiego tronu). Kr\u00f3l, w  podzi\u0119ce za udzielone wsparcie, odda\u0142 wtedy Zamoyskim wspomniane powy\u017cej starostwa na w\u0142asno\u015b\u0107. Wtedy by\u0142 tu jeszcze tylko zwarty b\u00f3r. Pierwsze informacje o zasiedleniu pochodz\u0105 z  1582 r. <\/p>\n\n\n\n

      Najwa\u017cniejszym zabytkiem Su\u015bca jest ko\u015bci\u00f3\u0142 <\/strong>parafialny pw. \u015bw. Jana Nepomucena z XIX w., postawiony na szczycie niewielkiego wzg\u00f3rza. Cz\u0119\u015b\u0107 jego wyposa\u017cenia pochodzi z innej \u015bwi\u0105tyni wzniesionej na wzniesieniu Ko\u015bci\u00f3\u0142ek, po\u0142o\u017conym w\u015br\u00f3d las\u00f3w w wid\u0142ach Tanwi i Jelenia. Ciekawy jest tak\u017ce drewniany m\u0142yn <\/strong>wodny z 1925 r., postawiony nieopodal stawu Morskie Oko (posesja prywatna). Niestety obecnie w ruinie.<\/p>\n\n\n\n

      Za znakami niebieskiego szlaku pieszego kierujemy si\u0119 ze stacji kolejowej w stron\u0119 zabudowa\u0144 Su\u015bca. W pobli\u017cu szlaku, przy budynku policji pomnik Kargula i Pawlaka<\/strong>. Sylwester Ch\u0119ci\u0144ski, re\u017cyser \u201eSamych Swoich\u201d urodzi\u0142 si\u0119 w\u0142a\u015bnie w Su\u015bcu. Dalej camping.<\/p>\n\n\n\n

      Id\u0105c za szlakiem przez Susiec docieramy do schroniska PTSM<\/strong>, mieszcz\u0105cego si\u0119 przy szkole podstawowej.  Przed szko\u0142\u0105 skr\u0119t w lewo, w ul. Turystyczn\u0105. To nowy przebieg szlaku. Obok o\u015brodka turystycznego Karolinka schodzimy do doliny potoku Jele\u0144, przekraczaj\u0105c mostek.<\/p>\n\n\n\n

      Droga prosto prowadzi do pobliskiego stawu Morskie Oko <\/strong>(zwanego te\u017c Pardusowym Stawem). To g\u0142\u0119bokie na 6 m spi\u0119trzenie potoku Jele\u0144 w pobli\u017cu jego wywierzyska. Nieopodal zaniedbany drewniany m\u0142yn.<\/p>\n\n\n\n

      Szlak za mostkiem skr\u0119ca jednak w prawo. Przed nami zalew na potoku Jele\u0144<\/strong> i park linowy. W\u0119drujemy jego skrajem, a nast\u0119pnie dr\u00f3\u017ck\u0105 nad Jeleniem. Nast\u0119pnie k\u0142adk\u0105 pokonujemy potok i przy drewnianym krzy\u017cu na wydmie nowy szlak \u0142\u0105czy si\u0119 ze starym. Nadal maszerujemy wzd\u0142u\u017c biegu Jelenia, aby po kolejnej k\u0142adce po raz kolejny przej\u015b\u0107 na drugi brzeg.<\/p>\n\n\n\n

      4 km – mijamy pojedynczy, najwi\u0119kszy z szum\u00f3w susieckich o wysoko\u015bci oko\u0142o 1,5 m \u2013 pomnik przyrody<\/strong>. Tutaj doprowadzaj\u0105 z Su\u015bca tak\u017ce znaki pieszego szlaku \u017c\u00f3\u0142tego Po\u0142udniowego, kt\u00f3ry dalej r\u00f3wnie\u017c wiedzie do Rebizant\u00f3w, ale kr\u00f3tsz\u0105, ale zarazem mniej interesuj\u0105c\u0105 drog\u0105. <\/p>\n\n\n\n

      W\u0119drujemy nadal szlakiem niebieskim. Nieco dalej przed nami kilka szum\u00f3w. Z czasem trasa odchodzi od coraz bardziej stromej i trudniejszej do przebycia doliny. Wkr\u00f3tce osi\u0105gamy skraj rezerwatu Nad Tanwi\u0105,<\/strong> jednego z trzech rezerwat\u00f3w krajobrazowych Roztocza. Jeszcze chwila i schodzimy strom\u0105 i \u015blisk\u0105 \u015bcie\u017ck\u0105 na dno doliny Jelenia. Trzeba zachowa\u0107 du\u017c\u0105 ostro\u017cno\u015b\u0107, szczeg\u00f3lnie po deszczu. W nagrod\u0119 przed nami bardzo malownicze miejsce! Przechodzimy po d\u0142ugiej k\u0142adce nad wodami Jelenia, nast\u0119pnie wspinamy si\u0119 na przeciwleg\u0142e zbocze doliny. Nieco dalej spotykamy czarne znaki pieszego szlaku Walk Partyzanckich, kt\u00f3re towarzyszy\u0107 nam b\u0119d\u0105 na kr\u00f3tkim odcinku. Schodzimy ponownie do doliny, przekraczamy d\u0142ug\u0105 k\u0142adk\u0119 u st\u00f3p rozleg\u0142ego wzniesienia o stromych 20-metrowych \u015bcianach. Jest ono zwane Ko\u015bci\u00f3\u0142kiem lub Zamczyskiem. To 7 km w\u0119dr\u00f3wki.<\/p>\n\n\n\n

      Wzg\u00f3rze Ko\u015bci\u00f3\u0142ek <\/strong>\u2013 najwcze\u015bniejsze \u015blady osadnictwa datuje si\u0119 na VIII-IX w., a samo grodzisko na XII-XIII w. Prawdopodobnie miejsce to nie by\u0142o stale zamieszkiwane, a s\u0142u\u017cy\u0142o jedynie za schronienie w czasie najazd\u00f3w. Wed\u0142ug legendy sta\u0142 tu nawet zamek, kt\u00f3ry wzni\u00f3s\u0142 Go\u0142dap. Rycerz ten mia\u0142 tylko jedn\u0105, za to bardzo urodziw\u0105 c\u00f3rk\u0119 \u2013 Tanew\u0119. Podczas nieobecno\u015bci Go\u0142dapa, po\u0142akomili si\u0119 na ni\u0105 tatarscy naje\u017ad\u017acy. Warowni broniono dzielnie. Tatarzy wy\u0142apali jednak zamkowe go\u0142\u0119bie, kt\u00f3re skusi\u0142y si\u0119 na rozsypany przez nich groch, maczany w gorza\u0142ce. Nast\u0119pnie przyczepili im do n\u00f3g tl\u0105ce si\u0119 huby i wypu\u015bcili. Go\u0142\u0119bie polecia\u0142y na zamek, wybuch\u0142 po\u017car, kt\u00f3rego nie uda\u0142o si\u0119 opanowa\u0107. Dumna Tanewa skoczy\u0142a z wysokiej wie\u017cy (lub \u2013 wed\u0142ug innej wersji \u2013 do g\u0142\u0119bokiej studni, kt\u00f3ra si\u0119 natychmiast zapad\u0142a), wybieraj\u0105c \u015bmier\u0107. Zrozpaczony Go\u0142dap zburzy\u0142 zamek, a reszt\u0119 \u017cycia sp\u0119dzi\u0142 w samotni. Jak by nie by\u0142o, wzg\u00f3rze kiedy\u015b nazywano Go\u0142d\u0105, a poblisk\u0105 rzek\u0119 do dzi\u015b Tanwi\u0105. W XVIII w. na terenie grodziska istnia\u0142 klasztor i cerkiew greckokatolicka pw. \u015bw. Bazylego (p\u00f3\u017aniej ko\u015bci\u00f3\u0142  rzymskokatolicki). Z uwagi na odludne miejsce \u015bwi\u0105tynia ostatecznie zosta\u0142a rozebrana. W p\u00f3\u017aniejszych czasach chronili si\u0119 tutaj powsta\u0144cy i partyzanci. Upami\u0119tniaj\u0105 ich krzy\u017c i pomnik, znajduj\u0105ce si\u0119 na szczycie wzniesienia.<\/p>\n\n\n\n

      Jeste\u015bmy w pobli\u017cu uj\u015bcia Jelenia do Tanwi. Dochodzimy do\nk\u0142adki na tej drugiej rzece. Tanew (st\u0105d a\u017c do wsi Paary) stanowi\u0142a dawn\u0105\ngranic\u0119 mi\u0119dzy Kr\u00f3lestwem Polskim a Galicj\u0105. Przekraczaj\u0105c k\u0142adk\u0119 wchodzimy na\nteren Galicji. <\/p>\n\n\n\n

      Wkr\u00f3tce od strony rzeki dobiega nas charakterystyczny szum, to malownicza seria wodospad\u00f3w<\/strong> (poza szlakiem, teren prywatny, w pobli\u017cu parking le\u015bny).  <\/p>\n\n\n\n

      Dalej znaki niebieskie prowadz\u0105 nas do du\u017cej polany (9 km trasy). Mijamy ruiny stanicy harcerskiej Olbrychtowo <\/strong>z 1938 r. i krzy\u017c <\/strong>upami\u0119tniaj\u0105cy W\u0142adys\u0142awa Skrobana, administratora stanicy, poleg\u0142ego w tym miejscu 17 IX 1939 r.<\/p>\n\n\n\n

      Za polan\u0105, po kilkudziesi\u0119ciu metrach, dochodzimy do drewnianej k\u0142adki. Krzy\u017cuje si\u0119 tu kilka roztocza\u0144skich tras. Za napotkanymi raz jeszcze znakami \u017c\u00f3\u0142tymi szlaku pieszego Po\u0142udniowego mo\u017cna, w razie potrzeby, powr\u00f3ci\u0107 do Su\u015bca na skr\u00f3ty (tylko 4,5 km).<\/p>\n\n\n\n

      Idziemy dalej wzd\u0142u\u017c tego samego brzegu rzeki. Mijamy niewielkie \u017ar\u00f3de\u0142ko <\/strong>(jedni zw\u0105 je \u017ar\u00f3de\u0142kiem m\u0142odo\u015bci, inni mi\u0142o\u015bci, zapewne w zale\u017cno\u015bci od swojego wieku). <\/p>\n\n\n\n

      Po prawej stronie polanka, na szczycie wierzchowiny sezonowy bar.<\/p>\n\n\n\n

      Przed nami serce rezerwatu „Nad Tanwi\u0105”, czyli seria 24 szum\u00f3w na 200-metrowym odcinku Tanwi<\/strong>. Za nimi wychodzimy na \u0142\u0105k\u0119, po prawej zabudowania za\u0142o\u017conej w XIX w. wsi Rebizanty, po lewej drewniany dworek <\/strong>z XIX w. Nieopodal do Tanwi wpada Potok \u0141osiniecki. Nieco dalej kolejna, niewielka seria wodospad\u00f3w. Dochodzimy do szosy i mostu na Tanwi. Zrekonstruowano tu dawne przej\u015bcie graniczne z czasu zabor\u00f3w<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

      \"\"
      Wodospady w Rebizantach<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

      Na parkingu znajduje si\u0119 rekonstrukcja pomnika upami\u0119tniaj\u0105cego przekroczenie granicy przez J\u00f3zefa Pi\u0142sudskiego w 1901 r., postawiona w tym miejscu w 2017 r. (orygina\u0142 znajduje si\u0119 nieco dalej nad Tanwi\u0105, w stron\u0119 Narola).<\/p>\n\n\n\n

      Je\u017celi do wieczora jeszcze daleko, warto wybra\u0107 si\u0119 tu na wycieczk\u0119 boczn\u0105, na widokowy Wa\u0142 Huty R\u00f3\u017canieckiej.<\/p>\n\n\n\n

      Opuszczamy szlak, id\u0105c w przeciwnym kierunku szos\u0105 drog\u0105 ostro pod g\u00f3r\u0119 (na p\u0142d.). Prowadzi ona na wspomniane pasmo wzniesie\u0144, zwane Wa\u0142em Huty R\u00f3\u017canieckiej <\/strong>(zwany te\u017c Garbem R\u00f3\u017canieckim lub Garbem Rebizant\u00f3w) stanowi\u0105ce przed\u0142u\u017cenie po\u0142udniowej kraw\u0119dzi Roztocza. Ze szczytu (304,7 m n.p.m.) rozci\u0105ga si\u0119 pi\u0119kny i rozleg\u0142y widok. Na p\u0142n. Roztocze \u015arodkowe z rozpoznawaln\u0105 Wapielni\u0105, na p\u0142d. panorama R\u00f3wniny Bi\u0142gorajskiej z kompleksem le\u015bnym Puszczy Solskiej. Panorama Roztocza jest jednak nieco przys\u0142oni\u0119ta przez las, warto zej\u015b\u0107 tu z szosy \u015bcie\u017ck\u0105 na zach., stamt\u0105d widok b\u0119dzie pe\u0142niejszy. Na wzg\u00f3rzu, przy szosie, znajduje si\u0119 pomnik <\/strong>wzniesiony ku czci \u017co\u0142nierzy wrze\u015bnia 1939 roku i ofiar pacyfikacji wsi Huta R\u00f3\u017caniecka z czerwca 1943 r.<\/p>\n\n\n\n

      Kontynuujemy marsz szlakiem szum\u00f3w. Przechodzimy przez most na Tanwi. Opuszczamy w\u0142a\u015bnie dawn\u0105 Galicj\u0119. Nieopodal parking, na nim rekonstrukcja pomnika <\/strong>upami\u0119tniaj\u0105cego nielegalne przekroczenie granicy zabor\u00f3w przez J\u00f3zefa Pi\u0142sudskiego w 1901 r.).<\/p>\n\n\n\n

      Udajemy si\u0119 w prawo \u015bcie\u017ck\u0105 do lasu. Uwaga! Teren bywa tu podmok\u0142y. W tej sytuacji mo\u017cna wr\u00f3ci\u0107 do szosy, przej\u015b\u0107 nieco na p\u0142n. i skr\u0119ci\u0107 w prawo w r\u00f3wnoleg\u0142\u0105 drog\u0119 znakowan\u0105 bia\u0142o-czerwonymi kwadratami (inny fragment lokalnej \u015bcie\u017cki dydaktycznej). <\/p>\n\n\n\n

      Idziemy kr\u00f3tki odcinek wzd\u0142u\u017c meandruj\u0105cej rzeki, dochodzimy do polanki. Na drugim brzegu Tanwi, na terenie posesji prywatnej, znajduje si\u0119 oryginalny g\u0142az <\/strong>upami\u0119tniaj\u0105cy przekroczenie granicy mi\u0119dzy zaborami przez J\u00f3zefa Pi\u0142sudskiego. <\/p>\n\n\n\n

      Skr\u0119camy w lewo, zag\u0142\u0119biaj\u0105c si\u0119 w las. Mijamy pomnik <\/strong>po\u015bwi\u0119cony prof. J. Miklaszewskiemu (kt\u00f3ry przeprowadza\u0142 J. Pi\u0142sudskiego podczas wspomnianego powy\u017cej przekroczenia granicy), a tak\u017ce innym le\u015bnikom patriotom. Dochodzimy do linii okop\u00f3w z I wojny \u015bwiatowej (ok. 1 km od pomnika le\u015bnik\u00f3w). Maszerujemy przecink\u0105 le\u015bn\u0105. Docieramy do szosy. W odleg\u0142o\u015bci 2 km st\u0105d na wsch. znajduje si\u0119 skraj wsi Paary<\/strong>. <\/p>\n\n\n\n

      Paary <\/strong>(Par, Paar, Huta Pary) \u2013 wie\u015b za\u0142o\u017cona ok. 1700 roku w dobrach tomaszowskich Ordynacji Zamojskiej. W 1791 r. powsta\u0142a tu huta szk\u0142a. Samo s\u0142owo par oznacza gor\u0105ce, \u201eparne\u201d powietrze. Pono\u0107, gdy geodeta ordynacki chcia\u0142 zapisa\u0107 nazw\u0119 wsi, napotka\u0142 j\u0105ka\u0142\u0119, kt\u00f3ry miast \u201ePary\u201d powiedzia\u0142 \u201ePa-ary\u201d.<\/p>\n\n\n\n

      Przekraczamy szos\u0119 i wchodzimy ponownie do lasu. W pobli\u017cu znajduje si\u0119 gaj\u00f3wka Niwka. Przechodzimy obok szk\u00f3\u0142ki le\u015bnej, skr\u0119caj\u0105c dalej na p\u0142n. Idziemy przez pi\u0119kne drzewostany jod\u0142owe, miejsce to lokalnie nazywane jest Puszcz\u0105 Jod\u0142ow\u0105. Przecinamy poka\u017any wa\u0142. Za lasem zabudowania cz\u0119\u015bci wsi Rybnica o nazwie Sikliwce<\/strong>. Przechodzimy przez mostek na Potoku \u0141osinieckim<\/strong>, dochodz\u0105c do szosy Susiec \u2013 Tomasz\u00f3w Lubelski. Przecinamy j\u0105. Idziemy sosnowym lasem i osi\u0105gamy utwardzon\u0105 drog\u0119. Jeste\u015bmy w pobli\u017cu Su\u015bca. Dochodzimy do stacji kolejowej Susiec<\/strong>, gdzie rozpocz\u0119li\u015bmy wypraw\u0119. Teraz czas uda\u0107 si\u0119 na odpoczynek.<\/p>\n\n\n\n

      Dzie\u0144 6: \u015acie\u017cka dydaktyczna przyrodniczo-kulturowa: Horyniec \u2013 Nowiny Horynieckie, znaki czerwone, 8 km <\/h2>\n\n\n\n

      Dojazd z Su\u015bca do Hory\u0144ca.<\/strong> W sezonie wiosennym po\u0142\u0105czenie kolejowe (szynobusy relacji Zamo\u015b\u0107 \u2013 Rzesz\u00f3w i Lublin \u2013 Be\u0142\u017cec\/Jaros\u0142aw) utrzymywane jest tylko w weekend majowy. W sezonie jesiennym nie ma go wcale.<\/p>\n\n\n\n

      W tej sytuacji nale\u017cy z Su\u015bca pojecha\u0107 porannym (najlepiej najwcze\u015bniejszym!) autobusem do Tomaszowa, gdzie przesiadamy si\u0119 do autobusu jad\u0105cego do Lubaczowa. Przy odrobinie szcz\u0119\u015bcia mo\u017cna te\u017c znale\u017a\u0107 transport z Su\u015bca do Narola, co skr\u00f3ci tras\u0119 (ka\u017cdy autobus z Tomaszowa do Lubaczowa jedzie po drodze przez Narol) i mocno nam spraw\u0119 u\u0142atwi. Ostatni odcinek to kolejny autobus\/szynobus (relacja Jaros\u0142aw \u2013 Horyniec) lub autostop, do pobliskiego ju\u017c Hory\u0144ca. Po\u0142\u0105czenie mo\u017ce nieco uci\u0105\u017cliwe, ale mo\u017cliwe do zrealizowania przy sprzyjaj\u0105cych okoliczno\u015bciach w do\u015b\u0107 kr\u00f3tkim czasie.<\/p>\n\n\n\n

      Horyniec Zdr\u00f3j <\/strong>\u2013 pierwsza wzmianka pochodzi z 8 II 1444 r., kiedy to ksi\u0105\u017c\u0119 mazowiecki i be\u0142ski W\u0142adys\u0142aw nada\u0142 t\u0119 osad\u0119 (istniej\u0105c\u0105 jednak ju\u017c wcze\u015bniej) szlachcicowi Piotrowi Pieczykurowi z Wilcz (de Wylcze). Tak Piotr, jak i jego nast\u0119pcy, zostali zobowi\u0105zani do wyposa\u017cenia jednego \u0142ucznika balisty w wyprawach og\u0142oszonych na ziemiach ksi\u0119stwa mazowieckiego. P\u00f3\u017aniej w\u0142adali tu Lutos\u0142awscy, Stadniccy, Poni\u0144scy i Kar\u0142owscy. Wed\u0142ug tradycji w XVII w. miejscowo\u015b\u0107 mia\u0142a nale\u017ce\u0107 do Sobieskich, \u017ar\u00f3d\u0142a historyczne jednak nie potwierdzaj\u0105 tej informacji. Trzeba jeszcze wspomnie\u0107, \u017ce Horyniec to uzdrowisko. Wyst\u0119puj\u0105ce tu \u017ar\u00f3d\u0142a siarkowo-wodorowe, wodorowo-w\u0119glanowe, wapniowo-sodoweczane i borowiny znane by\u0142y wszak ju\u017c od dawna. W Hory\u0144cu leczy si\u0119 g\u0142\u00f3wnie choroby reumatyczne i narz\u0105d\u00f3w ruchu. W pobliskiej Podemszczy\u017anie znajduj\u0105 si\u0119 pok\u0142ady borowiny, jedne z najwi\u0119kszych w kraju. <\/p>\n\n\n\n

      Zabytki:<\/p>\n\n\n\n

        \n
      1. Klasztor oo. franciszkan\u00f3w (opisany poni\u017cej).<\/li>\n\n\n\n
      2. Pa\u0142ac , wzniesiony w latach 1905-1912 przez Poni\u0144skich, wed\u0142ug projektu Teodora Talowskiego. Budynek kryje w swym wn\u0119trzu mury dworu Telefus\u00f3w z XVII w. i by\u0107 mo\u017ce zameczku my\u015bliwskiego Jana III Sobieskiego. <\/li>\n\n\n\n
      3. Teatr dworski p\u00f3\u017anoklasycystyczny, zbudowany w latach 1843-1846 (b\u0105d\u017a 1848) przez Poni\u0144skich, z fasad\u0105 ozdobion\u0105 czterema jo\u0144skimi pilastrami. Obecnie siedziba Gminnego O\u015brodka Kultury.<\/li>\n\n\n\n
      4. Cerkiew parafialna pw. Narodzenia Naj\u015bwi\u0119tszej Marii Panny wzniesiona w 1818 r. w stylu klasycystycznym. Po 1947 r. urz\u0105dzono tu ko\u015bci\u00f3\u0142 rzymskokatolicki p.w. Jakuba Strzemi\u0119, zwany ko\u015bcio\u0142em zdrojowym. <\/li>\n\n\n\n
      5. Pomnik upami\u0119tniaj\u0105cy walki polsko-ukrai\u0144skie toczone w grudniu 1918 r., a wystawiony w 1928 r. w s\u0105siedztwie cmentarza od jego zachodniej strony. <\/li>\n<\/ol>\n\n\n\n

        Uwaga! Horyniec znajduje si\u0119 w bezpo\u015brednim s\u0105siedztwie\ngranicy pa\u0144stwowej, a zarazem granicy Unii Europejskiej. Nale\u017cy pami\u0119ta\u0107 o obowi\u0105zku\nzabrania ze sob\u0105 na wycieczk\u0119 dokument\u00f3w to\u017csamo\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

        Pocz\u0105tek trasy i pierwszy przystanek znajduje si\u0119 w Hory\u0144cu na skraju parku zdrojowego<\/strong>, nieopodal stacji kolejowej i przystanku autobusowego. W pobli\u017cu ko\u015bcio\u0142a <\/strong>(dawnej cerkwi z 1818 r.) skrzy\u017cowanie dr\u00f3g. Skr\u0119camy w lewo za drogowskazem \u201eWerchrata 12\u201d. Po drodze (z  lewej strony) miniemy ma\u0142y cmentarz i pomnik <\/strong>upami\u0119tniaj\u0105cy walki polsko-ukrai\u0144skie z 1918 r. Nieco dalej, r\u00f3wnie\u017c z  lewej, cmentarz <\/strong>(najstarszy nagrobek z 1796 r.) z zabytkow\u0105, grobow\u0105 kaplic\u0105 Poni\u0144skich z pocz\u0105tku XX w. Po d\u0142u\u017cszym odcinku szos\u0105 dochodzimy do franciszka\u0144skiego klasztoru <\/strong>(przystanek 2 \u015bcie\u017cki dydaktycznej). Warto opu\u015bci\u0107 szlak i zwiedzi\u0107 zabytkowy ko\u015bci\u00f3\u0142 przy klasztorze. <\/p>\n\n\n\n

        Budow\u0119 zespo\u0142u sakralnego w Hory\u0144cu<\/strong> rozpocz\u0105\u0142 w 1703 r. Piotr Felicjan Telefus, prace zosta\u0142y jednak szybko przerwane. Telefus zmar\u0142, a spadkobiercy uniewa\u017cnili testament. Po p\u00f3\u0142wiecznej przerwie fundacj\u0119 uko\u0144czy\u0142 Miko\u0142aj Stadnicki. Trzeba doda\u0107, \u017ce zesp\u00f3\u0142 klasztorny  postawiono w miejscu obronnym, a ca\u0142o\u015b\u0107 otoczono fos\u0105. Wzniesiono bardzo grube mury, maj\u0105ce 2-2,5 metra szeroko\u015bci. Przy wej\u015bciu do ko\u015bcio\u0142a znajduje si\u0119 tablica upami\u0119tniaj\u0105ca spotkanie Brata Alberta z Mari\u0105 Jab\u0142o\u0144sk\u0105 (p\u00f3\u017aniejsz\u0105 siostr\u0105 Bernardyn\u0105), a tak\u017ce tablica z histori\u0105 \u015bwi\u0105tyni.<\/p>\n\n\n\n

        Przed klasztorem znak skr\u0119tu w lewo. Mijamy mostek, dalej idziemy prosto. Docieramy do lasu. Osi\u0105gaj\u0105c utwardzan\u0105 drog\u0119, skr\u0119camy w prawo. Przed nami polana. Skr\u0119camy w lewo. Wchodzimy ponownie w las. Idziemy g\u0142\u00f3wn\u0105 drog\u0105. Mijamy kolejne przystanki \u015bcie\u017cki dydaktycznej: 3 \u2013drzewostan olchowy (60-letni), dalej 4 \u2013 podg\u00f3rsk\u0105 form\u0119 buczyny karpackiej. Dochodzimy do w\u0105skiej le\u015bnej szosy. Teraz skr\u0119camy w prawo. Nast\u0119pnie, na rozwidleniu, skr\u0119t w le\u015bny dukt w lewo (p\u0142n.). Docieramy do tor\u00f3w kolejowych linii Be\u0142\u017cec \u2013 Przeworsk. Chwil\u0119 idziemy wzd\u0142u\u017c nich do tunelu, kt\u00f3rym przechodzimy. Przed nami polana. Na niej du\u017ca drewniana kaplica postawiona na \u017ar\u00f3de\u0142ku (6,5 km, 5 przystanek \u015bcie\u017cki dydaktycznej). Jeste\u015bmy na skraju wsi Nowiny Horynieckie. <\/p>\n\n\n\n

        \"\"
        Kaplica w Nowinach Horynieckich<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

        Kaplica le\u015bna w Nowinach Horynieckich <\/strong>\u2013 miejsce to zwi\u0105zane jest z kultem Matki Bo\u017cej, a tak\u017ce \u015bw. Antoniego. Wed\u0142ug poda\u0144 12 VI 1636 r. tr\u00f3jka dzieci z Nowin (dwie dziewczynki i ch\u0142opiec), pas\u0105c krowy nad rzek\u0105 S\u0142otwin\u0105, zauwa\u017cy\u0142a na skraju wzg\u00f3rza Buczyna jasn\u0105 Pani\u0105 otoczon\u0105 \u015bwiat\u0142em, ubran\u0105 w bia\u0142\u0105 sukni\u0119, z niebiesk\u0105 opask\u0105. Pani powiedzia\u0142a dzieciom: \u201ePrzychod\u017acie tu cz\u0119sto i m\u00f3dlcie si\u0119. Powiedzcie ludziom, \u017ceby tu tak\u017ce przychodzili i modlili si\u0119. Ja b\u0119d\u0119 prosi\u0142a Pana Boga, aby sprawi\u0142 by nawa\u0142a wojenna, kt\u00f3ra si\u0119 zbli\u017ca, nie dotkn\u0119\u0142a tej okolicy\u201d. Objawienia powt\u00f3rzy\u0142y si\u0119 2 VII i 8 IX 1636 r., w ich miejscu postawiono krzy\u017c, a potem drewnian\u0105 figur\u0119 Matki Bo\u017cej wykonan\u0105 przez lokalnego artyst\u0119. Jak si\u0119 okaza\u0142o, wojska Chmielnickiego omin\u0119\u0142y wie\u015b, przechodz\u0105c przez tereny po\u0142o\u017cone dalej na p\u0142n. Obecna drewniana kapliczka zosta\u0142a wzniesiona w 1897 r. We wn\u0119trzu znajduje si\u0119 \u017ar\u00f3de\u0142ko, kt\u00f3rego powstanie tradycja wi\u0105\u017ce z dat\u0105 objawie\u0144. P\u0142yn\u0105cej z niego wodzie przypisuje si\u0119 w\u0142a\u015bciwo\u015bci uzdrawiaj\u0105ce, szczeg\u00f3lnie w chorobach oczu. W wyposa\u017ceniu o\u0142tarza g\u0142\u00f3wnego zwraca uwag\u0119 \u0142askami s\u0142yn\u0105ca figura Matki Bo\u017cej nieznanego artysty, a tak\u017ce obraz przedstawiaj\u0105cy \u015bw. Antoniego. W s\u0105siedztwie kaplicy znajduje si\u0119 figura Matki Bo\u017cej z 1943 r., kt\u00f3r\u0105 wykona\u0142 kamieniarz z Brusna Starego \u2013 Jan Du\u015b. Na wzg\u00f3rzu z prawej krzy\u017c. Na nim napis: \u201eKu chwale Boga i Ojczyzny, ks. J\u00f3zef Poniatowski 1809 r.\u201d. Upami\u0119tnia on przemarsz id\u0105cych t\u0119dy na wsch\u00f3d wojsk ksi\u0119cia. Obecnie trwa budowa centrum pielgrzymkowego, kt\u00f3re jednak nieodwracalnie zmieni niezwyk\u0142y klimat tego miejsca.<\/p>\n\n\n\n

        W\u0119drujemy st\u0105d pod g\u00f3r\u0119 za znakami pieszego szlaku zielonego im. Brata Alberta do skraju wzg\u00f3rza Buczyna (357 m n.p.m.)<\/strong>, kt\u00f3re porasta buczyna karpacka. Tabliczka pokazuje kierunek do znajduj\u0105cego si\u0119 na szczycie cmentarza z okresu I wojny \u015bwiatowej<\/strong>. <\/p>\n\n\n\n

        Latem 1915 r. dosz\u0142o tu do bitwy pomi\u0119dzy wojskami\naustriackimi gen. J\u00f3zefa Ferdynanda a carskimi gen. Plehwego. Austriacy\nponie\u015bli w\u00f3wczas kl\u0119sk\u0119. Na Buczynie pochowano poleg\u0142ych (ok. 1000 \u017co\u0142nierzy, w\ntym niemal 100 Polak\u00f3w). Ciekawa jest wsch. cz\u0119\u015b\u0107 Buczyny, gdzie odnale\u017a\u0107 mo\u017cna\ngrup\u0119 tajemniczych ska\u0142ek, tworz\u0105cych kr\u0105g (tzw. \u015awi\u0105tynia S\u0142o\u0144ca, doj\u015bcie\npieszym szlakiem zielonym). Polecam spacer skrajem wzniesienia, a\u017c do rezerwatu\nja\u0142owc\u00f3w So\u0142okije, w rejonie stacji kolejowej Dziewi\u0119cierz.<\/p>\n\n\n\n

        Pozostawiamy znaki zielone i idziemy w kierunku wsi Nowiny Horynieckie<\/strong>. Docieramy do murowanej kapliczki<\/strong> \u015bw. Jana Nepomucena (przystanek 6). Dalej uwaga! Idziemy nie przez wie\u015b, a drog\u0105 poln\u0105 odbiegaj\u0105c\u0105 na p\u0142d.-wsch. Ze szczytu wierzchowiny widok na budynki horynieckiego uzdrowiska. Przystanek 7 wypada przy kamiennym krzy\u017cu<\/strong>. <\/p>\n\n\n\n

        Osi\u0105gamy szos\u0119 i skr\u0119camy w lewo. Po drodze, po przekroczeniu tor\u00f3w kolejowych, mijamy jeszcze krzy\u017c Jele\u0144<\/strong>,  po\u015bwi\u0119cony \u015bw. Hubertowi (przystanek 8).  Jan III Sobieski mia\u0142 w tym miejscu ustrzeli\u0107 koz\u0142a-rogacza niezwyk\u0142ych rozmiar\u00f3w.  St\u0105d, nadal za szos\u0105, powracamy do centrum Hory\u0144ca.<\/p>\n\n\n\n

        Dzie\u0144 7: \u015acie\u017cka D\u0119bisko \u2013 Kruszyna: Horyniec \u2013 Radru\u017c \u2013 Horyniec (stacja kolejowa), znaki czerwone, 10 km <\/h2>\n\n\n\n

        Uwaga!  Spacer mo\u017cna upro\u015bci\u0107 w\u0119druj\u0105c z Hory\u0144ca do cerkwi tam i z powrotem szos\u0105 (2 x 3 = 6 km).<\/p>\n\n\n\n

        Pocz\u0105tek trasy znakowanej nieopodal ko\u015bcio\u0142a w Hory\u0144cu<\/strong> (przystanek 1).  Skr\u0119camy w prawo, w drog\u0119 prowadz\u0105c\u0105 nad zalew (w lewo wiedzie drogowskaz \u201eRadru\u017c 3\u201d, t\u0105 asfalt\u00f3wk\u0105 b\u0119dziemy wraca\u0107). Mijamy dawny teatr dworski<\/strong> (przystanek 2), zalew <\/strong>(przystanek 3) i wchodzimy do lasu. Przystanek 4 ma charakter historyczny \u2013 to okolice ziemianek <\/strong>budowanych przez Armi\u0119 Czerwon\u0105 na prze\u0142omie wrze\u015bnia i pa\u017adziernika 1939 r. Przystanek 5 to las gr\u0105dowy. Dalej le\u015bna droga skr\u0119ca. Na przeciwleg\u0142ym skraju lasu przystanek 7 z brod\u0105 brodawkowat\u0105. Nast\u0119pnie przystanek 8 \u2013 lipa szerokolistna. Docieramy do zabudowa\u0144 Radru\u017ca. Uwaga! Znak\u00f3w tu prawie nie ma, a granica  pa\u0144stwowa blisko. Za drog\u0105 skr\u0119camy w lewo, id\u0105c dalej g\u0142\u00f3wn\u0105 drog\u0105 w\u015br\u00f3d zabudowa\u0144. Po przekroczeniu mostka nad rzeczk\u0105 Radru\u017cka uwaga \u2013 skr\u0119t w  prawo do niewidocznej st\u0105d m\u0142odszej cerkwi w Radru\u017cu. Jest to drewniana grekokatolicka cerkiew filialna pw. \u015bw. Miko\u0142aja z 1931 r.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

        St\u0105d wracamy do g\u0142\u00f3wnej drogi i idziemy dalej prosto, aby \u2013 tu\u017c za szko\u0142\u0105 \u2013 trafi\u0107 do starszej cerkwi i dw\u00f3ch ciekawych cmentarzy<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

        \"\"
        Starsza cerkiew w Radru\u017cu, obiekt UNESCO<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

        Zesp\u00f3\u0142 cerkiewny w Radru\u017cu<\/strong> nale\u017cy do najcenniejszych zabytk\u00f3w w Polsce i jest wpisany na list\u0119 dziedzictwa ludzko\u015bci UNESCO. Sk\u0142ada si\u0119 na\u0144 parafialna cerkiew grekokatolicka pw. \u015bw. Praskewii, dzwonnica i wikar\u00f3wka (wed\u0142ug niekt\u00f3rych \u017ar\u00f3de\u0142 kostnica), w\u015br\u00f3d starodrzewu lipowego otoczone murem z dwoma bramami. Drewniana cerkiew powsta\u0142a prawdopodobnie ok. 1583 r., by\u0107 mo\u017ce z fundacji Jana P\u0142azy. Nie jest jednak wykluczone, \u017ce data ta odnosi si\u0119 do wcze\u015bniejszej cerkwi, a obecna powsta\u0142a p\u00f3\u017aniej, dopiero w 1669 r. Wewn\u0105trz zrekonstruowany przepi\u0119kny ikonostas. Obok cerkwi stoi malownicza drewniana dzwonnica pochodz\u0105ca r\u00f3wnie\u017c z prze\u0142omu XVI i XVII w. Za prezbiterium cerkwi znajduje si\u0119 interesuj\u0105ca wapienna p\u0142yta nagrobna, pochodz\u0105ca z 1682 r., z inskrypcj\u0105 staro-cerkiewno-s\u0142owia\u0144sk\u0105 o nast\u0119puj\u0105cej tre\u015bci: \u201eTu z\u0142o\u017cono cia\u0142o (…) Katarzyny Eliaszowej Dubniewiczowej w\u00f3jtowej radruskiej, kt\u00f3ra rozstawszy si\u0119 z \u017cyciem roku 1682 miesi\u0105ca marca dnia 20 prze\u017cywszy wszystkiego lat 24 i miesi\u0119cy 4 do Pana odesz\u0142a. Amen\u201d. Zachowa\u0142 si\u0119 tak\u017ce przekaz o porwanej przez Tatar\u00f3w w 1672 r. Marii Dubniewiczowej, kt\u00f3ra zosta\u0142a jednak odbita z jasyru w Kamie\u0144cu Podolskim (zabieraj\u0105c pono\u0107 przy okazji skarb w z\u0142ocie) i powr\u00f3ci\u0142a do Radru\u017ca. Inna wersja wskazuje na brank\u0119 tatarsk\u0105, kt\u00f3ra daleko nad Morzem Kaspijskim zdoby\u0142a serce m\u0119\u017cnego i bogatego paszy, a po jego \u015bmierci powr\u00f3ci\u0142a do Radru\u017ca w z\u0142otej karocy. W s\u0105siedztwie obiektu znajduj\u0105 si\u0119 dwa interesuj\u0105ce cmentarze <\/strong>z wapiennymi nagrobkami, pochodz\u0105cymi z ludowych warsztat\u00f3w kamieniarskich w Bru\u015bnie. <\/p>\n\n\n\n

        Wracamy do szko\u0142y i za szos\u0105 w\u0119drujemy w\u015br\u00f3d widokowych p\u00f3l\nz powrotem do Hory\u0144ca. <\/p>\n\n\n\n

        Wyjazd z Hory\u0144ca<\/h2>\n\n\n\n

        Z Hory\u0144ca mamy ca\u0142kiem sporo po\u0142\u0105cze\u0144 autobusowych<\/strong>, w tym nawet do Warszawy. <\/p>\n\n\n\n

        W przypadku po\u0142\u0105cze\u0144 kolejowych<\/strong> oferta jest bardzo uboga i obejmuje tylko szynobusy Przewoz\u00f3w Regionalnych relacji Horyniec \u2013 Jaros\u0142aw, czasem do Rzeszowa. Zar\u00f3wno w Jaros\u0142awiu, jak i w Rzeszowie mo\u017cna si\u0119 przesi\u0105\u015b\u0107 na po\u0142\u0105czenia dalekobie\u017cne zar\u00f3wno w kierunku po\u0142udniowym (Katowice, Wroc\u0142aw), jak i p\u00f3\u0142nocnym (Lublin, Warszawa), cho\u0107 skomunikowania nie powalaj\u0105. <\/p>\n\n\n\n

        Jedynie w maj\u00f3wk\u0119 uruchamiane jest po\u0142\u0105czenie szynobusowe Przewoz\u00f3w Regionalnych Rzesz\u00f3w \u2013 Jaros\u0142aw \u2013 Horyniec \u2013 Be\u0142\u017cec \u2013 Zamo\u015b\u0107, na stacji Jaros\u0142aw skomunikowane z poci\u0105gami z\/do Wroc\u0142awia. Mo\u017cna nim tak\u017ce pojecha\u0107 do Zawady pod Zamo\u015bciem i tam przesi\u0105\u015b\u0107 si\u0119 w szynobus relacji Zamo\u015b\u0107 – Lublin. Jednak w tym ostatnim przypadku wyjazd jest do\u015b\u0107 wczesny i raczej nie starczy czasu na proponowan\u0105 \u015bcie\u017ck\u0119 dydaktyczn\u0105. Mo\u017cna te\u017c podjecha\u0107 z Hory\u0144ca autobusem do Jaros\u0142awia i tam dopiero przesi\u0105\u015b\u0107 si\u0119 do poci\u0105gu.<\/p>\n\n\n\n

        Przed podr\u00f3\u017c\u0105 prosz\u0119 sprawdzi\u0107 aktualny rozk\u0142ad jazdy. <\/p>\n\n\n\n

        Powy\u017cszy tekst zawiera skr\u00f3cone opisy krajoznawcze z mojego przewodnika Roztocze Polskie i Ukrai\u0144skie, wydanego przez Rewasz w 2017 r. Tam znajdziesz szczeg\u00f3\u0142owe opisy wszystkich szlak\u00f3w pieszych i rowerowych na Roztoczu.<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

        Aktualizacja: 18 IV 2025 r. Przyjazd na Roztocze Do Zwierzy\u0144ca najciekawiej dojecha\u0107 poci\u0105giem, codziennie kursuj\u0105 szynobusy Przewoz\u00f3w Regionalnych w bezpo\u015bredniej relacji Lublin – Be\u0142\u017cec. Ponadto funkcjonuj\u0105 po\u0142\u0105czenia Lublin – Zamo\u015b\u0107 i Zamo\u015b\u0107 – Be\u0142\u017cec (przesiadka – nie zawsze dogodna – od strony Lublina w kierunku Roztocza w Zawadzie). Ponadto w maj\u00f3wk\u0119 codziennie kursuj\u0105 szynobusy w … Czytaj dalej \u201eWiosna i jesie\u0144\u201d<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":813,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-1977","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/roztocze24.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1977","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/roztocze24.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/roztocze24.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/roztocze24.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/roztocze24.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1977"}],"version-history":[{"count":19,"href":"https:\/\/roztocze24.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1977\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9215,"href":"https:\/\/roztocze24.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1977\/revisions\/9215"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/roztocze24.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/813"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/roztocze24.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1977"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}