{"id":1988,"date":"2016-03-03T18:35:04","date_gmt":"2016-03-03T18:35:04","guid":{"rendered":"http:\/\/roztocze24.info\/?page_id=1988"},"modified":"2025-04-18T19:27:41","modified_gmt":"2025-04-18T17:27:41","slug":"lato-2016","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/roztocze24.info\/?page_id=1988","title":{"rendered":"Lato"},"content":{"rendered":"\n

Aktualizacja: 18.IV.2025<\/strong> r.<\/p>\n\n\n\n

Przyjazd na Roztocze<\/h2>\n\n\n\n

Do Su\u015bca najdogodniej w sezonie dojecha\u0107 kolej\u0105. <\/p>\n\n\n\n

W wakacje codziennie dojedziemy sezonowymi szynobusami Przewoz\u00f3w Regionalnych. Dost\u0119pne s\u0105 dwie pary po\u0142\u0105cze\u0144 w relacji Lublin \u2013 Zwierzyniec \u2013 Be\u0142\u017cec, z kt\u00f3rych jedna w soboty i niedziele kursuje w wyd\u0142u\u017conej relacji Lublin \u2013 Zwierzyniec \u2013 Be\u0142\u017cec \u2013 Jaros\u0142aw (obie skomunikowane na stacji Zawada z \u0142\u0105cznikami do Zamo\u015bcia, jedna na stacji Lublin skomunikowana z poci\u0105gami do\/z Warszawy). Ponadto jedna para kursuje w soboty i niedziele w relacji Rzesz\u00f3w \u2013 Jaros\u0142aw \u2013 Be\u0142\u017cec \u2013 Zwierzyniec \u2013 Zamo\u015b\u0107 (na stacji Jaros\u0142aw skomunikowana z poci\u0105gami do\/z Wroc\u0142awia). Ofert\u0119 uzupe\u0142niaj\u0105 codzienne po\u0142\u0105czenia szynobusowe Lublin – Zamo\u015b\u0107 Wsch\u00f3d i Zamo\u015b\u0107 Wsch\u00f3d – Be\u0142\u017cec (a w weekend jedna para jedzie do Hrebennego). Przesiadka od strony Lublina ma miejsce w Zawadzie.<\/p>\n\n\n\n

Na Roztocze dojecha\u0107 mo\u017cna tak\u017ce poci\u0105gami pospiesznymi PKP Intercity:
To ca\u0142oroczny poci\u0105g HETMAN Krak\u00f3w \u2013 Bi\u0142goraj \u2013 Zwierzyniec \u2013 Zawada \u2013 Zamo\u015b\u0107 \u2013 Hrubiesz\u00f3w. W poprzednim rozk\u0142adzie jazdy poci\u0105g je\u017adzi\u0142 z Wroc\u0142awia.
Tak\u017ce ca\u0142oroczny poci\u0105g G\u00d3RSKI \u015awinouj\u015bcie \u2013 Warszawa \u2013 Lublin \u2013 Zawada \u2013 Zamo\u015b\u0107 \u2013 Hrubiesz\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Profilaktycznie ka\u017cdorazowo przed planowana podr\u00f3\u017c\u0105 prosz\u0119 sprawdzi\u0107 aktualny rozk\u0142ad jazdy.<\/p>\n\n\n\n

Dzie\u0144 1: Susiec (stacja kolejowa) \u2013 rezerwat Nad Tanwi\u0105 \u2013 Susiec (stacja kolejowa), pieszy szlak Szum\u00f3w, znaki niebieskie, 18 km <\/h2>\n\n\n\n

Susiec to jeden z najwa\u017cniejszych roztocza\u0144skich o\u015brodk\u00f3w \nturystycznych, a szlak szum\u00f3w to bez w\u0105tpienia najciekawsza trasa \nkraw\u0119dziowej cz\u0119\u015bci Roztocza i Kotliny Sandomierskiej. Prowadzi  \nmalowniczymi dolinami Jelenia i Tanwi, z seriami ma\u0142ych wodospad\u00f3w \u2013 \nszum\u00f3w (rezerwat przyrody Nad Tanwi\u0105). To by\u0142 pierwszy szlak, kt\u00f3ry \npokona\u0142em podczas pierwszej w\u0119dr\u00f3wki po Roztoczu!<\/p>\n\n\n\n

Susiec <\/strong>\u2013 niegdy\u015b  tereny te nale\u017ca\u0142y do starostwa zamechskiego. Zosta\u0142o ono nadane w dzier\u017caw\u0119 (wraz ze starostwem krzeszowskim), Janowi Zamoyskiemu przez kr\u00f3la Zygmunta III Waz\u0119. Niebawem hetman wielki koronny Jan Zamoyski popieraj\u0105c kr\u00f3la odpar\u0142 pod Krakowem, a nast\u0119pnie pokona\u0142 w bitwie pod Byczyn\u0105 (1588 r.), arcyksi\u0119cia austriackiego Maksymiliana (kt\u00f3ry uzurpowa\u0142 sobie prawo do polskiego tronu). Kr\u00f3l, w  podzi\u0119ce za udzielone wsparcie, odda\u0142 wtedy Zamoyskim wspomniane powy\u017cej starostwa na w\u0142asno\u015b\u0107. Wtedy by\u0142 tu jeszcze tylko zwarty b\u00f3r. Pierwsze informacje o zasiedleniu pochodz\u0105 z  1582 r. Najwa\u017cniejszym zabytkiem Su\u015bca jest ko\u015bci\u00f3\u0142 <\/strong>parafialny pw. \u015bw. Jana Nepomucena z XIX w., postawiony na szczycie niewielkiego wzg\u00f3rza. Cz\u0119\u015b\u0107 jego wyposa\u017cenia pochodzi z innej \u015bwi\u0105tyni wzniesionej na wzniesieniu Ko\u015bci\u00f3\u0142ek, po\u0142o\u017conym w\u015br\u00f3d las\u00f3w w wid\u0142ach Tanwi i Jelenia. Ciekawy jest tak\u017ce drewniany m\u0142yn <\/strong>wodny z 1925 r., postawiony nieopodal stawu Morskie Oko (posesja prywatna). Niestety obecnie w ruinie.<\/p>\n\n\n\n

Za znakami niebieskiego szlaku pieszego kierujemy si\u0119 ze stacji kolejowej w stron\u0119 zabudowa\u0144 Su\u015bca. W pobli\u017cu szlaku, przy budynku policji pomnik Kargula i Pawlaka<\/strong>. Sylwester Ch\u0119ci\u0144ski, re\u017cyser \u201eSamych Swoich\u201d urodzi\u0142 si\u0119 w\u0142a\u015bnie w Su\u015bcu. Dalej camping. <\/p>\n\n\n\n

Id\u0105c za szlakiem przez Susiec docieramy do schroniska PTSM<\/strong>, mieszcz\u0105cego si\u0119 przy szkole podstawowej.  Przed szko\u0142\u0105 skr\u0119t w lewo, w ul. Turystyczn\u0105. To nowy przebieg szlaku. Obok o\u015brodka turystycznego Karolinka schodzimy do doliny potoku Jele\u0144, przekraczaj\u0105c mostek.<\/p>\n\n\n\n

Droga prosto prowadzi do pobliskiego stawu Morskie Oko <\/strong>(zwanego te\u017c Pardusowym Stawem). To g\u0142\u0119bokie na 6 m spi\u0119trzenie potoku Jele\u0144 w pobli\u017cu jego wywierzyska. Nieopodal zaniedbany drewniany m\u0142yn.<\/p>\n\n\n\n

Szlak za mostkiem skr\u0119ca jednak w prawo. Przed nami zalew na potoku Jele\u0144<\/strong> i park linowy. W\u0119drujemy jego skrajem, a nast\u0119pnie dr\u00f3\u017ck\u0105 nad Jeleniem. Nast\u0119pnie k\u0142adk\u0105 pokonujemy potok i przy drewnianym krzy\u017cu na wydmie nowy szlak \u0142\u0105czy si\u0119 ze starym. Nadal maszerujemy wzd\u0142u\u017c biegu Jelenia, aby po kolejnej k\u0142adce po raz kolejny przej\u015b\u0107 na drugi brzeg.<\/p>\n\n\n\n

4 km – mijamy pojedynczy, najwi\u0119kszy z szum\u00f3w susieckich o wysoko\u015bci oko\u0142o 1,5 m \u2013 pomnik przyrody<\/strong>. Tutaj doprowadzaj\u0105 z Su\u015bca tak\u017ce znaki pieszego szlaku \u017c\u00f3\u0142tego Po\u0142udniowego, kt\u00f3ry dalej r\u00f3wnie\u017c wiedzie do Rebizant\u00f3w, ale kr\u00f3tsz\u0105, a zarazem mniej interesuj\u0105c\u0105 drog\u0105. <\/p>\n\n\n

\n
\"\"
Najwi\u0119kszy wodospad na Jeleniu<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

W\u0119drujemy nadal szlakiem niebieskim. Nieco dalej przed nami kilka szum\u00f3w. Z czasem trasa odchodzi od coraz bardziej stromej i trudniejszej do przebycia doliny. Wkr\u00f3tce osi\u0105gamy skraj rezerwatu Nad Tanwi\u0105,<\/strong> jednego z trzech rezerwat\u00f3w krajobrazowych Roztocza. Jeszcze chwila i schodzimy strom\u0105 i \u015blisk\u0105 \u015bcie\u017ck\u0105 na dno doliny Jelenia. Trzeba zachowa\u0107 du\u017c\u0105 ostro\u017cno\u015b\u0107, szczeg\u00f3lnie po deszczu. W nagrod\u0119 przed nami bardzo malownicze miejsce! Przechodzimy po d\u0142ugiej k\u0142adce nad wodami Jelenia, nast\u0119pnie wspinamy si\u0119 na przeciwleg\u0142e zbocze doliny. Nieco dalej spotykamy czarne znaki pieszego szlaku Walk Partyzanckich, kt\u00f3re towarzyszy\u0107 nam b\u0119d\u0105 na kr\u00f3tkim odcinku. Schodzimy ponownie do doliny, przekraczamy d\u0142ug\u0105 k\u0142adk\u0119 u st\u00f3p rozleg\u0142ego wzniesienia o stromych 20-metrowych \u015bcianach. Jest ono zwane Ko\u015bci\u00f3\u0142kiem lub Zamczyskiem. To 7 km szlaku.<\/p>\n\n\n\n

Wzg\u00f3rze Ko\u015bci\u00f3\u0142ek <\/strong>\u2013 najwcze\u015bniejsze \u015blady osadnictwa\n datuje si\u0119 na VIII-IX w., a samo grodzisko na XII-XIII w. \nPrawdopodobnie miejsce to nie by\u0142o stale zamieszkiwane, a s\u0142u\u017cy\u0142o \njedynie za schronienie w czasie najazd\u00f3w. Wed\u0142ug legendy sta\u0142 tu nawet \nzamek, kt\u00f3ry wzni\u00f3s\u0142 Go\u0142dap. Rycerz ten mia\u0142 tylko jedn\u0105, za to bardzo \nurodziw\u0105 c\u00f3rk\u0119 \u2013 Tanew\u0119. Podczas nieobecno\u015bci Go\u0142dapa, po\u0142akomili si\u0119 na\n ni\u0105 tatarscy naje\u017ad\u017acy. Warowni broniono dzielnie. Tatarzy wy\u0142apali \njednak zamkowe go\u0142\u0119bie, kt\u00f3re skusi\u0142y si\u0119 na rozsypany przez nich groch,\n maczany w gorza\u0142ce. Nast\u0119pnie przyczepili im do n\u00f3g tl\u0105ce si\u0119 huby i \nwypu\u015bcili. Go\u0142\u0119bie polecia\u0142y na zamek, wybuch\u0142 po\u017car, kt\u00f3rego nie uda\u0142o \nsi\u0119 opanowa\u0107. Dumna Tanewa skoczy\u0142a z wysokiej wie\u017cy (lub \u2013 wed\u0142ug innej\n wersji \u2013 do g\u0142\u0119bokiej studni, kt\u00f3ra si\u0119 natychmiast zapad\u0142a), \nwybieraj\u0105c \u015bmier\u0107. Zrozpaczony Go\u0142dap zburzy\u0142 zamek, a reszt\u0119 \u017cycia \nsp\u0119dzi\u0142 w samotni. Jak by nie by\u0142o, wzg\u00f3rze kiedy\u015b nazywano Go\u0142d\u0105, a \npoblisk\u0105 rzek\u0119 do dzi\u015b Tanwi\u0105. W XVIII w. na terenie grodziska istnia\u0142 \nklasztor i cerkiew greckokatolicka pw. \u015bw. Bazylego (p\u00f3\u017aniej ko\u015bci\u00f3\u0142  \nrzymskokatolicki). Z uwagi na odludne miejsce \u015bwi\u0105tynia ostatecznie \nzosta\u0142a rozebrana. W p\u00f3\u017aniejszych czasach chronili si\u0119 tutaj powsta\u0144cy i\n partyzanci. Upami\u0119tniaj\u0105 ich krzy\u017c i pomnik, znajduj\u0105ce si\u0119 na szczycie\n wzniesienia.<\/p>\n\n\n\n

Jeste\u015bmy w pobli\u017cu uj\u015bcia Jelenia do Tanwi. Dochodzimy do\nk\u0142adki na tej drugiej rzece. Tanew (st\u0105d a\u017c do wsi Paary) stanowi\u0142a dawn\u0105\ngranic\u0119 mi\u0119dzy Kr\u00f3lestwem Polskim a Galicj\u0105. Przekraczaj\u0105c k\u0142adk\u0119 wchodzimy na\nteren Galicji. <\/p>\n\n\n\n

Wkr\u00f3tce od strony rzeki dobiega nas charakterystyczny szum, to malownicza seria wodospad\u00f3w<\/strong> (poza szlakiem, teren prywatny, w pobli\u017cu parking le\u015bny).  <\/p>\n\n\n\n

Dalej znaki niebieskie prowadz\u0105 nas do du\u017cej polany (9 km trasy). Mijamy ruiny stanicy harcerskiej Olbrychtowo <\/strong>z 1938 r. i krzy\u017c <\/strong>upami\u0119tniaj\u0105cy W\u0142adys\u0142awa Skrobana, administratora stanicy, poleg\u0142ego w tym miejscu 17 IX 1939 r.<\/p>\n\n\n\n

Za polan\u0105, po kilkudziesi\u0119ciu metrach, dochodzimy do\ndrewnianej k\u0142adki. Krzy\u017cuje si\u0119 tu kilka roztocza\u0144skich tras. Za napotkanymi\nraz jeszcze znakami \u017c\u00f3\u0142tymi szlaku pieszego Po\u0142udniowego mo\u017cna, w razie\npotrzeby, powr\u00f3ci\u0107 do Su\u015bca na skr\u00f3ty (tylko 4,5 km).<\/p>\n\n\n

\n
\"\"
Szumy w rezerwacie Nad Tanwi\u0105<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Idziemy dalej wzd\u0142u\u017c tego samego brzegu rzeki. Mijamy niewielkie \u017ar\u00f3de\u0142ko <\/strong>(jedni zw\u0105 je \u017ar\u00f3de\u0142kiem m\u0142odo\u015bci, inni mi\u0142o\u015bci, zapewne w zale\u017cno\u015bci od swojego wieku). <\/p>\n\n\n\n

Po prawej polana, na szczycie wierzchowiny bar.<\/p>\n\n\n\n

Znajdujemy si\u0119 w samym sercu rezerwatu Nad Tanwi\u0105, przed nami seria 24 szum\u00f3w na 200-metrowym odcinku Tanwi<\/strong>. Za nimi wychodzimy na \u0142\u0105k\u0119, po prawej zabudowania za\u0142o\u017conej w XIX w. wsi Rebizanty, po lewej drewniany dworek <\/strong>z XIX w. Nieopodal do Tanwi wpada Potok \u0141osiniecki. Nieco dalej kolejna, niewielka seria wodospad\u00f3w. Dochodzimy do szosy i mostu na Tanwi. Zrekonstruowano tu dawne przej\u015bcie graniczne z czasu zabor\u00f3w.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Na parkingu znajduje si\u0119 rekonstrukcja pomnika upami\u0119tniaj\u0105cego przekroczenie granicy przez J\u00f3zefa Pi\u0142sudskiego w 1901 r., postawiona w tym miejscu w 2017 r. (orygina\u0142 znajduje si\u0119 nieco dalej nad Tanwi\u0105, w stron\u0119 Narola).<\/p>\n\n\n\n

Tu warto opu\u015bci\u0107 szlak i p\u00f3j\u015b\u0107 za szos\u0105 w przeciwn\u0105 stron\u0119 ostro pod g\u00f3r\u0119 (na p\u0142d.). Prowadzi ona na pasmo wzniesie\u0144, zwane wa\u0142em Huty R\u00f3\u017canieckiej<\/strong> (ok. 1 km od mostu) – to znakomity punkt widokowy<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

Kontynuujemy marsz szlakiem Szum\u00f3w. Przechodzimy przez most. Na parkingu zrekonstruowany pomnik upami\u0119tniaj\u0105cy przekroczenie granicy przez J\u00f3zefa Pi\u0142sudskiego w 1901 r. (postawiony w 2017 r.). Orygina\u0142 znajduje si\u0119 nico dalej nad Tanwi\u0105, w stron\u0119 Narola.<\/p>\n\n\n\n

Za znakami skr\u0119camy w prawo w las, po drewnianej k\u0142adce. Idziemy kr\u00f3tki odcinek wzd\u0142u\u017c meandruj\u0105cej rzeki, dochodzimy do polanki. Na drugim brzegu Tanwi, na terenie posesji prywatnej, znajduje si\u0119 g\u0142az<\/strong> upami\u0119tniaj\u0105cy przekroczenie granicy zabor\u00f3w przez J\u00f3zefa Pi\u0142sudskiego.<\/p>\n\n\n\n

Skr\u0119camy w lewo w las. Mijamy pomnik<\/strong> prof. Jana Miklaszewskiego (kt\u00f3ry przeprowadza\u0142 J\u00f3zefa Pi\u0142sudskiego podczas wspomnianego powy\u017cej przekroczenia granicy), a tak\u017ce innym le\u015bnikom patriotom. Maszerujemy przecink\u0105 le\u015bn\u0105. Docieramy do szosy. W odleg\u0142o\u015bci 2 km st\u0105d na wsch. znajduje si\u0119 skraj wsi Paary<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

Paary <\/strong>(Par, Paar, Huta Pary) \u2013 wie\u015b za\u0142o\u017cona ok. 1700 roku w dobrach tomaszowskich Ordynacji Zamojskiej. W 1791 r. powsta\u0142a tu huta szk\u0142a. Samo s\u0142owo par oznacza gor\u0105ce, \u201eparne\u201d powietrze. Pono\u0107, gdy geodeta ordynacki chcia\u0142 zapisa\u0107 nazw\u0119 wsi, napotka\u0142 j\u0105ka\u0142\u0119, kt\u00f3ry miast \u201ePary\u201d powiedzia\u0142 \u201ePa-ary\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Przekraczamy szos\u0119 (14,5 km<\/strong>) i wchodzimy ponownie do lasu. 600 m dalej skrzy\u017cowanie dr\u00f3g.<\/p>\n\n\n\n

W\u0119druj\u0105c prosto mo\u017cna skr\u00f3ci\u0107 szlak o niemal 1 km. Trzymamy si\u0119 g\u0142\u00f3wnej drogi. Po 500 m las si\u0119 ko\u0144czy, a droga skr\u0119ca w lewo. Przy niej odnajd\u0105 si\u0119 znaki dalszej cz\u0119\u015bci szlaku niebieskiego<\/em>.<\/p>\n\n\n\n

Na wspomnianym skrzy\u017cowaniu szlak skr\u0119ca jednak w prawo (p\u0142d.-wsch.). Miejsce to lokalnie nazywane jest Puszcz\u0105 Jod\u0142ow\u0105 <\/strong>(najcenniejsze drzewa nasienne oznakowano \u017c\u00f3\u0142tymi pasami i liter\u0105 N), jednak nieco przetrzebion\u0105 podczas wycinki z lata 2016 r. Za szk\u00f3\u0142ka le\u015bn\u0105 skr\u0119t w lewo, pod g\u00f3r\u0119, ponownie w las jod\u0142owy. Idziemy nast\u0119pnie \u015bcie\u017ck\u0105 w skrajnej cz\u0119\u015bci lasu, kt\u00f3ra wyprowadza na szutrow\u0105 drog\u0119 wiod\u0105c\u0105 przez zabudowania cz\u0119\u015bci wsi Rybnica<\/strong> o nazwie Sikliwce<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

Przechodzimy przez mostek<\/strong> na Potoku \u0141osinieckim i dochodzimy do szosy Susiec \u2013 Tomasz\u00f3w Lubelski. Przecinamy j\u0105. Idziemy sosnowym lasem. Niebawem dobiegaj\u0105 do naszej drogi znaki szlak\u00f3w pieszych czarnego <\/em>i zielonego<\/em>, a tak\u017ce rowerowego niebieskiego. <\/em> Dochodzimy do stacji kolejowej Susiec<\/strong> (18 km<\/strong>), gdzie rozpocz\u0119li\u015bmy wycieczk\u0119. Nieopodal przystanek autobusowy<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

Dzie\u0144 2: Be\u0142\u017cec (stacja kolejowa) \u2013 Huta Lubycka \u2013 wzg\u00f3rza Kr\u0105g\u0142y i D\u0142ugi Goraj \u2013 Monastyr \u2013 Werchrata, szlaki piesze: Wolno\u015bciowy (czerwony), Centralny (niebieski), oraz \u015bw. Brata Alberta (zielony), 15 km <\/h2>\n\n\n\n

Tego dnia proponuj\u0119 przenie\u015b\u0107 si\u0119 z Roztocza \u015arodkowego na Po\u0142udniowe. Do Be\u0142\u017cca z Su\u015bca najlepiej dojecha\u0107 szynobusami Przewoz\u00f3w Regionalnych. Przed podr\u00f3\u017c\u0105 prosz\u0119 sprawdzi\u0107 aktualny rozk\u0142ad jazdy.<\/p>\n\n\n\n

Be\u0142\u017cec <\/strong>\u2013 pierwotnie istnia\u0142a tu wie\u015b Przeorsko, lokowana przez Ma\u0142drzyk\u00f3w w XV w. P\u00f3\u017aniej na cz\u0119\u015bci jej grunt\u00f3w za\u0142o\u017cono Be\u0142\u017cec, wymieniany po raz pierwszy w 1515 r. (nazwa miejscowo\u015bci pochodzi od rodu Be\u0142\u017ceckich). W 1607 r. kr\u00f3l  Zygmunt II Waza zezwoli\u0142 \u00f3wczesnemu w\u0142a\u015bcicielowi, Samuelowi Lipskiemu, na lokacj\u0119 miasta. Nic z tego nie wysz\u0142o, a to z uwagi na siln\u0105 konkurencj\u0119 pobliskich miast: Tomaszowa Lubelskiego i Narola. Ponura karta w historii Be\u0142\u017cca zosta\u0142a zapisana w okresie II wojny \u015bwiatowej. Niemcy za\u0142o\u017cyli tu ob\u00f3z koncentracyjny, w kt\u00f3rym zg\u0142adzono ok. 600 tys. ludzi. <\/p>\n\n\n\n

Zabytki:<\/p>\n\n\n\n

    \n
  1. Drewniana cerkiew grekokatolicka p.w. \u015bw. Bazylego z 1756 r. (wed\u0142ug niekt\u00f3rych \u017ar\u00f3de\u0142 wzniesiona rok p\u00f3\u017aniej). Mo\u017cna j\u0105 tak\u017ce zobaczy\u0107 z okien poci\u0105gu.<\/li>\n\n\n\n
  2. Ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny pw. Matki Bo\u017cej Kr\u00f3lowej Polski z 1912 r.<\/li>\n\n\n\n
  3. Cmentarz z okresu II wojny \u015bwiatowej, znajduj\u0105cy si\u0119 przy g\u0142\u00f3wnej szosie przebiegaj\u0105cej przez wie\u015b.<\/li>\n\n\n\n
  4. Muzeum w miejscu dawnego niemieckiego obozu zag\u0142ady z okresu II wojny \u015bwiatowej.<\/li>\n<\/ol>\n\n\n\n

    Wysiadamy z poci\u0105gu. Przed nami trasa piesza. Na niej czeka\nna nas wspania\u0142y punkt widokowy \u2013 Szwedowa G\u00f3ra, najwy\u017csze wzniesienia Roztocza\nPo\u0142udniowego (D\u0142ugi i Kr\u0105g\u0142y Graj) oraz owiane legendami klasztorne wzg\u00f3rze\nMonastyr.<\/p>\n\n\n\n

    Przy stacji w Be\u0142\u017ccu <\/strong>odnajdujemy znaki czerwone pieszego szlaku Wolno\u015bciowego (Tomasz\u00f3w Lubelski \u2013 Hrebenne \u2013 Lubycza Kr\u00f3lewska). Idziemy za nimi wzd\u0142u\u017c szosy prowadz\u0105cej w stron\u0119 Hrebennego. Szlak skr\u0119ca w prawo, warto uda\u0107 si\u0119 jednak uprzednio prosto i zobaczy\u0107 mauzoleum mieszcz\u0105ce si\u0119 na terenie dawnego niemieckiego obozu zag\u0142ady. <\/p>\n\n\n\n

    Wracamy na szlak. Za zabudowaniami Be\u0142\u017cca skr\u0119t w prawo. Wchodzimy w las, a w nim w p\u0142ytki w\u0105w\u00f3z. Nast\u0119pnie wierzchowina. Przed nami widok <\/strong>na odleg\u0142e jeszcze pasmo Goraj\u00f3w, z wyra\u017anie wyodr\u0119bniaj\u0105cymi si\u0119 Kr\u0105g\u0142ym i D\u0142ugim Gorajem, oraz na Wielki Dzia\u0142. Dochodzimy do wsi Brzeziny<\/strong>. <\/p>\n\n\n\n

    Po zako\u0144czeniu II wojny \u015bwiatowej, do czasu aresztowania przez UB 21 I 1956 r., w Brzezinach ukrywa\u0142 si\u0119 komendant samodzielnego Obwodu Tomasz\u00f3w Lubelski WiN, wcze\u015bniej dow\u00f3dca 3. Plutonu Kompanii \u201eNarol\u201d AK, dawny legionista, Stefan Kobos \u201eWrzos\u201d.<\/strong> Dzi\u015b upami\u0119tniaj\u0105 go nowe tablice i \u0142adne partyzanckie malunki na drewnianych budynkach, upami\u0119tniaj\u0105ce prawdziwe wydarzenia. Skoro malunki na murach okre\u015bla si\u0119 muralem, to te na deskach stod\u00f3\u0142 mo\u017ce warto nazwa\u0107 deskalami? Takiej nazwy u\u017cywa ich autor Arkadiusz Andrejkow. Projekt by\u0142 realizowany w latach 2017-2018 pod nazw\u0105 Cichy memoria\u0142 na Podkarpaciu. Ka\u017cda z prac powstawa\u0142a w jeden dzie\u0144. W ka\u017cdym przypadku na podstawie zachowanych archiwalnych fotografii, pochodz\u0105cych cz\u0119sto ze zbior\u00f3w w\u0142a\u015bcicieli stod\u00f3\u0142, na kt\u00f3rych obrazy by\u0142y malowane. <\/p>\n\n\n\n

    W Brzezinach w centrum wsi, nieopodal ko\u015bcio\u0142a znajduje si\u0119 skansen<\/strong>, przy domu nr 86. Jest prowadzony przez pa\u0144stwa Magdalen\u0119 i Tomasza Szczepa\u0144skich. To tutaj ukrywa\u0142 si\u0119 Stanis\u0142aw Kobos \u201eWrzos\u201d. Wewn\u0105trz stare sprz\u0119ty. Ciekawe s\u0105 stare ceg\u0142y, m.in. z \u017b\u00f3\u0142kwi, Be\u0142\u017cca i Ho\u0142oska. Nie brakuje tak\u017ce pami\u0105tek partyzanckich, w tym deskal prezentuj\u0105cy Kobosa w dniu aresztowania,  deskal prezentuj\u0105cy Edmunda Szczepa\u0144skiego (ojca Eugeniusza Szczepa\u0144skiego \u201eTurskiego\u201d, adiutanta Wrzosa), wraz z \u017con\u0105 Eleonor\u0105. Ciekawe s\u0105 tak\u017ce historyczne fotografie rodziny Szczepa\u0144skich, a tak\u017ce zdj\u0119cia z aresztowania \u201eWrzosa\u201d, Gie\u0144ka Szczepa\u0144skiego i Jarosa z Brzezin.<\/p>\n\n\n\n

    Skr\u0119camy w lewo i przekraczamy dawn\u0105 tymczasow\u0105 granic\u0119 <\/strong>pomi\u0119dzy hitlerowskimi Niemcami a Rosj\u0105, wytyczon\u0105 w 1939 r.<\/p>\n\n\n\n

    Uwaga! Po d\u0142u\u017cszym odcinku zmiana kierunku marszu, skr\u0119t w prawo! Mijamy rozlewisko niewielkiego strumyka. Nieco dalej wychodzimy na rozleg\u0142\u0105 wierzchowin\u0119. To Szwedowa G\u00f3ra (321 m n.p.m.)<\/strong>. Ze szczytu panorama <\/strong>na coraz ju\u017c bli\u017csze Goraje. Docieramy do kamiennego krzy\u017ca<\/strong>, upami\u0119tniaj\u0105cego zamordowanych przez UPA w 1945 r. mieszka\u0144c\u00f3w pobliskiej wsi Bieniasz\u00f3wka (jeste\u015bmy na terenie jej dawnego przysi\u00f3\u0142ka o nazwie Pawliszcze). Wra\u017cenie robi szpaler malowniczych wierzb. Jeszcze kr\u00f3tki odcinek le\u015bny i docieramy do Huty Lubyckiej,<\/strong> wsi notowanej ju\u017c w 1618 r. Spotykamy przelotnie znaki szlaku pieszego niebieskiego. Przechodzimy obok stawu <\/strong>i kaplicy <\/strong>Naj\u015bwi\u0119tszej Marii Panny Kr\u00f3lowej Polski. <\/p>\n\n\n\n

    Za zabudowaniami kamienny krzy\u017c <\/strong>p\u0105tniczy z 1830 r. Jeszcze 2 km marszu i docieramy do bukowego lasu i siod\u0142a pomi\u0119dzy wzniesieniami Kr\u0105g\u0142y i D\u0142ugi Goraj. <\/p>\n\n\n\n

    D\u0142ugi Goraj <\/strong>to wysoki i d\u0142ugi wa\u0142 poro\u015bni\u0119ty buczyn\u0105, zobaczymy go z prawej strony drogi. Uchodzi on za najwy\u017csze wzniesienie po polskiej stronie Roztocza, osi\u0105gaj\u0105c wysoko\u015b\u0107 391,5 m n.p.m. (por. Korona Wzg\u00f3rz Roztocza w dziale Roztocza\u0144skie tematy). <\/p>\n\n\n\n

    \"\"
    Wzg\u00f3rze Kr\u0105g\u0142y Goraj<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

    Wcze\u015bniej warto uda\u0107 si\u0119 jednak na Kr\u0105g\u0142y Goraj <\/strong>(388,7 m n.p.m.), po\u0142o\u017cony po przeciwnej stronie drogi. Ma on charakter stromego sto\u017cka (r\u00f3\u017cnica wysoko\u015bci od siod\u0142a do szczytu przekracza 40 m). Na stokach wzniesienia odnale\u017a\u0107 mo\u017cna radzieckie betonowe schrony bojowe<\/strong> z tzw. Linii Mo\u0142otowa, wnoszonej przez ZSRR w latach 1940-1941, w pobli\u017cu Granicy z Generaln\u0105 Guberni\u0105. Brunatnej nawa\u0142y nie uda\u0142o si\u0119 jednak zatrzyma\u0107.<\/p>\n\n\n\n

    Spotykamy ponownie znaki pieszego szlaku Centralnego niebieskiego. Teraz, w\u0142a\u015bnie za nimi, skr\u0119camy w prawo (patrz\u0105c od strony Huty Lubyckiej, czyli na p\u0142d.-zach.). Zmierzamy w kierunku wa\u0142u D\u0142ugiego Goraja, kt\u00f3ry trawersujemy (mo\u017cna poza szlakiem wej\u015b\u0107 na szczyt). Po drodze mijamy kolejny betonowy schron bojowy<\/strong>, nast\u0119pnie le\u015bn\u0105 asfalt\u00f3wk\u0105 w\u0119drujemy na p\u0142d. <\/p>\n\n\n\n

    Uwaga! Docieramy do znak\u00f3w zielonych szlaku im. Brata Alberta i w\u0142a\u015bnie za nimi w\u0119drujemy dalej na p\u0142d. osi\u0105gaj\u0105c fascynuj\u0105ce wzg\u00f3rze Monastyr<\/strong>.  U jego st\u00f3p znajduj\u0105 si\u0119 pozosta\u0142o\u015bci dawnej pustelni Brata Alberta<\/strong> Chmielowskiego (jednej z trzech na Roztoczu, pozosta\u0142e znajdowa\u0142y si\u0119 w Bru\u015bnie Starym i w Prusiu). Uwaga! Szlak obecnie omija szczyt wzg\u00f3rza, jest to wi\u0119c propozycja kr\u00f3tkiej, acz bardzo ciekawej wycieczki bocznej. <\/p>\n\n\n

    \n
    \"\"
    Cmentarz z okresu I wojny \u015bwiatowej na wzg\u00f3rzu Monastyr<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

    Monastyr <\/strong>(Monaster, Monasterz, Monastyrz). Wed\u0142ug tradycji klasztor obrz\u0105dku wschodniego istnia\u0142 tu ju\u017c w XII w.  St\u0105d, jak si\u0119 przypuszcza, wywodzi\u0142 si\u0119 \u015bw. Piotr (Racki, Ratskij, Reten\u015bkyj), p\u00f3\u017aniejszy metropolita kijowski (od 1308 r.), w 1339 r. zaliczony w poczet \u015bwi\u0119tych. Wed\u0142ug zachowanych dokument\u00f3w klasztor  za\u0142o\u017cony zosta\u0142 dopiero w 1678 r. Przechowywano w nim otoczon\u0105 czci\u0105 ikon\u0119 Matki Bo\u017cej. Klasztor zamkni\u0119to w 1806 r., a zakonnicy wraz  z obrazem trafili do Krechowa (ko\u0142o \u017b\u00f3\u0142kwi). Imponuj\u0105co przedstawia si\u0119 plan monastyru. Na obwodzie owalnego majdanu o d\u0142ugo\u015bci ok. 100 m i szeroko\u015bci ok. 50 m zachowa\u0142y si\u0119 pozosta\u0142o\u015bci mur\u00f3w obronnych wzniesionych z kamienia, osi\u0105gaj\u0105cych w niekt\u00f3rych miejscach wysoko\u015b\u0107 4 m. Z zabudowa\u0144 klasztornych pozosta\u0142y okaza\u0142e murowane piwnice. Zachowa\u0142a si\u0119 tak\u017ce \u2013 dzi\u015b cz\u0119\u015bciowo zasypana \u2013 dr\u0105\u017cona w skale studnia. W jej \u015brodku ro\u015bnie drzewo, a na dnie znajduje si\u0119 ma\u0142a jaskinia. Na terenie monastyru w czasie I wojny \u015bwiatowej powsta\u0142 cmentarz wojenny. Spoczywaj\u0105 tu \u017co\u0142nierze wojsk niemiecko-austriackich i rosyjskich, polegli w 1915 r. Na mogi\u0142ach ustawiono krzy\u017ce wykute z kamienia. Znajduje si\u0119 tu r\u00f3wnie\u017c pomnik upami\u0119tniaj\u0105cy 62 cz\u0142onk\u00f3w UPA z sotni Bisa. Polegli oni w walce z wojskami NKWD, stoczonej  2 III 1945 r. we wsiach Mrzyg\u0142ody. <\/p>\n\n\n\n

    Z Monastyru, nadal szlakiem, schodzimy do Werchraty<\/strong>. Nocleg w Domu Rekolekcyjno-Oazowym<\/strong>, lub w budynku szko\u0142y<\/strong>. <\/p>\n\n\n\n

    W Werchracie <\/strong>(wie\u015b wzmiankowana ju\u017c w XII w.) uwag\u0119 zwraca murowana cerkiew (obecnie ko\u015bci\u00f3\u0142 rzymsko-katolicki) z 1910 r. i cmentarz wojenny. <\/p>\n\n\n\n

    W pobliskiej wsi Prusie, znajduje si\u0119 ciekawa drewniana cerkiew pw. Narodzenia Naj\u015bwi\u0119tszej Marii Panny z 1888 r. (na p\u0142d. od niej, w pobli\u017cu linii kolejowej, kapliczka upami\u0119tniaj\u0105ca jedn\u0105 z dawnych pustelni dla si\u00f3str albertynek, za\u0142o\u017con\u0105 przez Brata Alberta Chmielowskiego.<\/p>\n\n\n\n

    Dzie\u0144 3: Werchrata \u2013 Siedliska \u2013 Hrebenne (stacja kolejowa), znaki zielone pieszego szlaku im. Brata Alberta i czerwone pieszego szlaku Wolno\u015bciowego, 24 km <\/h2>\n\n\n\n

    Po pokonaniu tej trasy najlepiej powr\u00f3ci\u0107 do Werchraty szynobusem na kolejny nocleg. Uwaga! Na odcinku Werchrata \u2013 Hrebenne w wakacyjne szynobusy kursuj\u0105 tylko w soboty i niedziele. Najlepiej wi\u0119c, aby ten dzie\u0144 naszej w\u0119dr\u00f3wki wypad\u0142 w\u0142a\u015bnie w weekend, a bior\u0105c pod uwag\u0119 ten przewodnik powinna to by\u0107 sobota.<\/p>\n\n\n\n

     Z Werchraty <\/strong>udajemy si\u0119 za znakami zielonymi w kierunku Narola, skr\u0119caj\u0105c nast\u0119pnie w boczn\u0105 drog\u0119 wiod\u0105c\u0105 w stron\u0119 Monastyru. Niebawem szlak odbiega w lewo, my bez znak\u00f3w w\u0119drujemy nadal ta sam\u0105 drog\u0105. Pojawi si\u0119 elegancki asfalt. 5,5 km \u2013 skr\u0119t w prawo. Docieramy do znak\u00f3w niebieskich szlaku pieszego Centralnego. Trawersujemy stoki D\u0142ugiego Goraja <\/strong>(byli\u015bmy tu wczoraj, ale to wyj\u0105tkowe miejsce) docieraj\u0105c do czerwonego szlaku Wolno\u015bciowego. Skr\u0119camy w prawo, do ko\u0144ca trasy trzymaj\u0105c si\u0119 znak\u00f3w czerwonych. W\u0119drujemy lasem, przecinaj\u0105c dwie polany. Przed nami kolejny las, pe\u0142en g\u0142\u0119bokich w\u0105woz\u00f3w. Osi\u0105gamy skraj uroczyska Siedliska.<\/p>\n\n\n\n

    Uroczysko Siedliska <\/strong>(planowany rezerwat przyrody M\u0142y\u0144ska G\u00f3ra). Wyst\u0119puje tu wiele ciekawych ro\u015blin, m.in. bu\u0142awnik wielkokwiatowy, bu\u0142awnik mieczolistny, lilia z\u0142otog\u0142\u00f3w i wawrzynek wilcze\u0142yko. Uroczysko porasta b\u00f3r mieszany d\u0119bowo-sosnowy, miejscami wyst\u0119puje buczyna karpacka i gr\u0105d lipowo-grabowy. Wiele drzew osi\u0105ga pomnikowe rozmiary. Wed\u0142ug poda\u0144, w centralnej cz\u0119\u015bci uroczyska \u2013 na szczycie g\u00f3ry Siedliska (335 m n.p.m.) \u2013 istnia\u0142 obronny gr\u00f3d.<\/p>\n\n\n\n

    Pod d\u0142u\u017cszej le\u015bnej w\u0119dr\u00f3wce le\u015bnym (asfalt) przed nami ponownie otwarta przestrze\u0144. Osi\u0105gamy zabudowania wsi Siedliska<\/strong>. Szlak w obecnej wersji prowadzi tu nieopodal drewnianej kapliczki <\/strong>(19 km) postawionej nad \u017ar\u00f3de\u0142kami<\/strong>, warto uda\u0107 si\u0119 jednak na wycieczki boczne do cerkwi <\/strong>i do lokalnego muzeum<\/strong> (zobaczy\u0107 tam mo\u017cna kolekcj\u0119 skamienia\u0142ych drzew i wiele starych sprz\u0119t\u00f3w), a za znakami czerwonej \u015bcie\u017cki spacerowej zwiedzi\u0107 rezerwat Jalinka,<\/strong> po\u0142o\u017cony w bezpo\u015brednim s\u0105siedztwie granicy pa\u0144stwowej (jednak ostatnio do\u015b\u0107 regularnie wprowadza si\u0119 zakaz wst\u0119pu na t\u0119 cz\u0119\u015b\u0107 \u015bcie\u017cki spacerowej). Intryguj\u0105cy jest tak\u017ce tzw. tatarski kurhan<\/strong>.<\/p>\n\n\n

    \n
    \"\"
    Muzeum w Siedliskach<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

    Siedliska <\/strong>\u2013 wie\u015b powsta\u0142a, jak si\u0119 przypuszcza, na pocz\u0105tku XV w. i nazywa\u0142a si\u0119 Stare Hrebenne. Opustosza\u0142\u0105, zapewne po jakim\u015b naje\u017adzie, osad\u0119 otrzyma\u0142 w 1447 r. Iwaszko z Hrebennego. W XVII w. Siedliska mia\u0142y ju\u017c obecn\u0105 nazw\u0119. W XIX w. wie\u015b zosta\u0142a zakupiona przez Sapieh\u00f3w. Ciekawostk\u0105 jest obraz Matki Bo\u017cej na so\u015bnie, znajduj\u0105cy si\u0119 na zach. skraju wsi. <\/p>\n\n\n\n

    Zabytki:<\/p>\n\n\n\n

      \n
    1. Ko\u015bci\u00f3\u0142 z 1903 r., murowany, wzniesiony z fundacji Paw\u0142a Sapiehy. Przy wej\u015bciu zwraca uwag\u0119 epitafium rodu Sapieh\u00f3w.<\/li>\n\n\n\n
    2. Cerkiew grekokatolicka pw. \u015bw. Miko\u0142aja, z 1901 r. Obok malownicza, drewniana dzwonnica cerkiewna z  1831 r., postawiono j\u0105 na fragmentach pni skamienia\u0142ych drzew. W pobli\u017cu, po drugiej stronie drogi, znajduje si\u0119 muzeum.<\/li>\n\n\n\n
    3. Kapliczka nad \u017ar\u00f3de\u0142kami, obecnie pw. \u015bw. Miko\u0142aja, drewniana, z prze\u0142omu XIX i XX w. Jest posadowiona na palach, nad wod\u0105, z pomostem od frontu. W jej wn\u0119trzu ikona w. Miko\u0142aja Biskupa z XVIII w. (z drugiej strony wizerunek Matki Bo\u017cej). Woda, p\u0142yn\u0105ca ze \u017ar\u00f3de\u0142ek (pomnik przyrody), ma sk\u0142ad zbli\u017cony do w\u00f3d horynieckich i znana jest z w\u0142a\u015bciwo\u015bci uzdrawiaj\u0105cych. Szczeg\u00f3ln\u0105 moc posiada w uroczysto\u015b\u0107 \u015bw. Miko\u0142aja (16 V).<\/li>\n<\/ol>\n\n\n\n

      W Siedliskach, na przed\u0142u\u017ceniu drogi wiod\u0105cej do cmentarza, znajduje si\u0119 stacja kolejowa<\/strong> (77,6 km \u017celaznego szlaku). To zarazem szansa na skr\u00f3cenie trasy o 5 km. Wieczorem w wakacje w soboty i niedziele kursuje t\u0119dy szynobus z Zamo\u015bcia do Rzeszowa. <\/p>\n\n\n\n

      Idziemy dalej w kierunku Hrebennego. Za znakami szlaku docieramy do le\u015bnicz\u00f3wki Siedliska.<\/strong> Ma tu swoje stanowisko daglezja (jedlica). Pod starym d\u0119bem zobaczy\u0107 mo\u017cna tzw. skamienia\u0142e drzewa<\/strong> \u2013 fragmenty pni drzew z okresu trzeciorz\u0119du (miocen) nasyconych krzemionk\u0105, b\u0119d\u0105cych pomnikami przyrody. Wi\u0119cej eksponat\u00f3w w muzeum.<\/p>\n\n\n

      \n
      \"\"
      Skamienia\u0142e drzewo<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

      Kronikarz Jan D\u0142ugosz tak pisa\u0142 o skamienia\u0142ych drzewach:\nDrzewa [te] maj\u0105 tak\u0105 natur\u0119 i t\u0119 w\u0142asno\u015b\u0107, \u017ce je\u017celi ich cz\u0119\u015b\u0107, cho\u0107by ga\u0142\u0105\u017a\nlub inny kawa\u0142 odci\u0119ta zostanie lub od\u0142amana, lub je\u017celi nawet ca\u0142e drzewo\nzostanie \u015bci\u0119te, przemienia si\u0119 i przekszta\u0142ca po kilku latach w krzemie\u0144. No,\nmo\u017ce nie tak zaraz po kilku …<\/p>\n\n\n\n

      Wychodzimy na szos\u0119. Z prawej towarzysz\u0105 nam tory linii kolejowej Be\u0142\u017cec \u2013 Munina. Za nimi du\u017cy kompleks staw\u00f3w<\/strong>. To pozosta\u0142o\u015b\u0107 cz\u0119\u015bci dawnego maj\u0105tku Sapieh\u00f3w. W g\u0142\u0119bi widoki na drogowe przej\u015bcie graniczne<\/strong> z Ukrain\u0105. St\u0105d do Lwowa jest tylko 62 km.<\/p>\n\n\n\n

      Podchodzimy na g\u00f3rk\u0119. Tam uwaga! Skr\u0119t w prawo, potem w\nlewo. Przechodzimy pod mostem obwodnicy Hrebennego.<\/p>\n\n\n\n

      Docieramy do okaza\u0142ego wzniesienia (z prawej strony drogi). Na jego szczycie znajduje si\u0119, ukryta w\u015br\u00f3d starych lip, drewniana cerkiew<\/strong>. Jeste\u015bmy ju\u017c we wsi Hrebenne. <\/p>\n\n\n\n

      Hrebenne <\/strong>\u2013 wie\u015b notowana ju\u017c w 1 po\u0142. XV w. W XIX w., jak podaje S\u0142ownik Geograficzny Kr\u00f3lestwa Polskiego, miejscowo\u015b\u0107 by\u0142a s\u0142ynna tem, \u017ce tutejsi w\u0142o\u015bcianie umieli leczy\u0107 chorob\u0119 z Ameryki po Europie rozmno\u017con\u0105. Najwa\u017cniejszym zabytkiem wsi jest wspomniana drewniana cerkiew grekokatolicka pw. \u015bw. Miko\u0142aja z XVII w. Obok drewniana dzwonnica z ko\u0144ca XVIII w. Na cmentarz cerkiewny wiedzie murowana bramka z pocz\u0105tku XIX w. Obok krzy\u017c z prze\u0142omu XVIII i XIX w. upami\u0119tniaj\u0105cy tysi\u0105clecie chrztu Rusi Kijowskiej. <\/p>\n\n\n\n

      Pieszy szlak czerwony prowadzi dalej w okolice stacji kolejowej Hrebenne <\/strong>(doj\u015bcie do stacji asfaltow\u0105 drog\u0105, szlak czerwony j\u0105 nieco wcze\u015bniej opuszcza, odbiegaj\u0105c w prawo w stron\u0119 Most\u00f3w Ma\u0142ych). Wcze\u015bniej cmentarz<\/strong>, na nim postawiony w 1996 r. pomniki pami\u0119ci ludowego poety ukrai\u0144skiego Aleksandra  Koz\u0142owskiego i gr\u00f3b parocha Hrebennego Bogdana \u0141omnickiego).<\/p>\n\n\n\n

      Z Hrebennego wieczorem powracamy szynobusem do Werchraty. W wakacje szynobus relacji Zamo\u015b\u0107 \u2013 Rzesz\u00f3w kursuje tylko w soboty i niedziele. <\/p>\n\n\n\n

      Dzie\u0144 4: Susiec (stacja kolejowa) \u2013 wzniesienie Wapielnia \u2013 Krasnobr\u00f3d, pieszy szlak im. W. Podobi\u0144skiej, znaki zielone, 23 km <\/h2>\n\n\n\n

      Dojazd szynobusem relacji Rzesz\u00f3w \u2013 Zamo\u015b\u0107 z Werchraty do Su\u015bca w wakacje mo\u017cliwy jest w soboty i niedziele. To kurs poranny. Bior\u0105c pod uwag\u0119 ten przewodnik powinna to by\u0107 niedziela.<\/p>\n\n\n\n

      Atrakcje trasy pieszej to du\u017ce kompleksy le\u015bne, a tak\u017ce\nwiele punkt\u00f3w widokowych na wierzchowinach. Po drodze podziwiamy walory\nKrasnobrodzkiego Parku Krajobrazowego i najwi\u0119ksze wzniesienie Roztocza\n\u015arodkowego \u2013 Wapielni\u0119. <\/p>\n\n\n\n

      Pocz\u0105tek szlaku zielonego im. W. Podobi\u0144skiej, kt\u00f3ry b\u0119dzie nas dzi\u015b interesowa\u0142 znajduje si\u0119 bezpo\u015brednio przy stacji kolejowej Susiec<\/strong>. Pocz\u0105tkowo towarzysz\u0105 nam tak\u017ce znaki pieszych szlak\u00f3w niebieskiego (kr\u00f3cej) i czarnego (d\u0142u\u017cej). Idziemy wzd\u0142u\u017c tor\u00f3w linii kolejowej Rejowiec \u2013 Be\u0142\u017cec, z czasem j\u0105 przekraczaj\u0105c. Wspinamy si\u0119 na szczyt wierzchowiny (\u0142adny widok wstecz). Nast\u0119pnie skr\u0119t w lewo, a w obni\u017ceniu w prawo. Przecinamy kolejn\u0105 widokow\u0105 wierzchowin\u0119. Za ni\u0105 zygzak, a za nim ju\u017c prosta droga do wsi Kunki<\/strong>. W\u0119drujemy wzd\u0142u\u017c szosy na p\u0142d.-wsch., i skr\u0119camy w lewo. Osi\u0105gamy kolejny punkt widokowy na roztocza\u0144skie wzg\u00f3rza.<\/p>\n\n\n\n

      Przed nami \u0141asochy<\/strong>. Wie\u015b za\u0142o\u017cona zosta\u0142a w XVII w., a w XIX w. dzia\u0142a\u0142a tu parowa fabryka gont\u00f3w i posadzek z drewna jod\u0142owego. Przekraczamy szos\u0119 J\u00f3zef\u00f3w \u2013 Tomasz\u00f3w Lubelski. Na rozwidleniu piaszczystych dr\u00f3g skr\u0119camy w prawo. Nast\u0119pnie odcinek w\u015br\u00f3d p\u00f3l i ponownie lasy, w nim pojawi si\u0119 jod\u0142a. <\/p>\n\n\n\n

      Docieramy do najwy\u017cszego wzniesienia Roztocza \u015arodkowego – to Wapielnia (386,2 m n.p.m.). Podchodzimy na nie z wierzchowiny, kt\u00f3ra sama znajduje si\u0119 ju\u017c na poziomie znacz\u0105co przekraczaj\u0105cym 300 m n.p.m. Wapielnia <\/strong>jest chroniona jako pomnik przyrody. Jest to wzg\u00f3rze osta\u0144cowi zbudowane z wapieni trzeciorz\u0119dowych (mioce\u0144skich) swego czasu wydobywanych i wykorzystywanych do wypalania wapna, st\u0105d nazwa wzniesienia. Skaliste wzg\u00f3rze porasta leszczyna, a tak\u017ce buki.<\/p>\n\n\n\n

      Na szczycie, przy tablicy informacyjnej, mija nam 10 km w\u0119dr\u00f3wki. Szlak skr\u0119ca tu w lewo, a ska\u0142ki <\/strong>znajduj\u0105 si\u0119 w pobli\u017cu \u2013 poza szlakiem \u2013 trzeba uda\u0107 si\u0119 30 m dotychczasow\u0105 drog\u0105 prosto. Uwaga! Nale\u017cy zachowa\u0107 ostro\u017cno\u015b\u0107, miejsce nie jest zabezpieczone!<\/p>\n\n\n\n

      Teraz czeka nas w\u0119dr\u00f3wka skrajem lasu. Potem skr\u0119t w prawo. Teraz droga prowadzi w\u015br\u00f3d jar\u00f3w, dolin, w\u0105woz\u00f3w i wzniesie\u0144 poro\u015bni\u0119tych g\u0142\u00f3wnie starym, fragmentami monumentalnym borem sosnowym. Wyst\u0119puje tak\u017ce jod\u0142a, a na zboczach dolin miejscami zachowa\u0142a si\u0119 buczyna karpacka. Warto zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 na paprocie, w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych spotyka si\u0119 gatunki rzadkie, takie jak podrze\u0144 \u017cebrowiec i narecznica g\u00f3rska. <\/p>\n\n\n

      \n
      \"\"
      Unikalna kapliczka na pomnikowej so\u015bnie we wsi Szur k. Krasnobrodu<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

      Przecinamy utwardzan\u0105 drog\u0119 prowadz\u0105c\u0105 z gaj\u00f3wki Figarnia do \u0141uszczacza. Uwaga na znaki! Na rozwidleniu udajemy si\u0119 w prawo, pod g\u00f3rk\u0119. Docieramy do wsi Szur<\/strong>. Zobaczymy tu, w\u015br\u00f3d zabudowa\u0144, mi\u0119dzy brzozami, malowniczy drewniany krzy\u017c <\/strong>z drewnian\u0105 kapliczk\u0105 autorstwa mieszka\u0144ca wioski \u2013 J. Gie\u0142mudy. Jeszcze ciekawsza jest oryginalna wsp\u00f3\u0142czesna kapliczka<\/strong>, wykonana przez miejscowego stolarza Edmunda Tyrk\u0119. To miniatura g\u00f3rskiego ko\u015bci\u00f3\u0142ka z kopi\u0105 o\u0142tarza g\u0142\u00f3wnego z ko\u015bcio\u0142a parafialnego w Krasnobrodzie. Kapliczka przymocowana jest do przydro\u017cnej, pot\u0119\u017cnej sosny (pomnik przyrody).<\/p>\n\n\n\n

      We wsi Szur warto zajrze\u0107 do malarskiej galerii autorskiej Marka Rze\u017aniaka <\/strong>(jeden z przystank\u00f3w roztocza\u0144skiego Eko-muzeum).<\/p>\n\n\n\n

      Przed nami ponownie odcinek le\u015bny. Mijamy stary drewniany krzy\u017c<\/strong>. Nast\u0119pnie piaszczysta droga si\u0119 ko\u0144czy, zaczyna si\u0119 asfalt. Niebawem wchodzimy do Krasnobrodu. To ul. Lelewela. Tu, nieopodal szko\u0142y, skr\u0119t w prawo. Mijamy cmentarz<\/strong>, maszeruj\u0105c skrajem Che\u0142mowej G\u00f3ry. Dalej ko\u015bci\u00f3\u0142 i dawny klasztor.<\/p>\n\n\n\n

      St\u0105d warto uda\u0107 si\u0119 na szczyt pobliskiej Che\u0142mowej G\u00f3ry <\/strong>(zwanej te\u017c Ksi\u0119\u017c\u0105, 336,9 m n.p.m.), na kt\u00f3rym znajduje si\u0119 wysoki krzy\u017c, dzie\u0142o Lucjana Boruty z Drohiczyna (by\u0142 tak\u017ce poet\u0105). Na Che\u0142mowej G\u00f3rze znajduje si\u0119 kilka punkt\u00f3w widokowych, aby osi\u0105gn\u0105\u0107 najciekawszy z nich, idziemy najpierw ul. Tomaszowsk\u0105 na p\u0142d. wsch. Za ko\u015bcio\u0142em docieramy do odbiegaj\u0105cej w prawo drogi, to ul. M. Konopnickiej. Skr\u0119camy w ni\u0105 (na p\u0142d. zach.), osi\u0105gaj\u0105c po stromym podej\u015bciu okolice szczytu. Przed nami malownicza panorama Krasnobrodu i doliny rzeki Wieprz, a na p\u0142d. las\u00f3w Krasnobrodzkiego Parku Krajobrazowego. Powr\u00f3t do znak\u00f3w t\u0105 sam\u0105 drog\u0105, zej\u015bcie w jedn\u0105 stron\u0119 liczy oko\u0142o 2 km.<\/p>\n\n\n\n

      Pieszy szlak zielony skr\u0119ca w lewo, w kierunku centrum Krasnobrodu. Udajemy si\u0119 na nocleg<\/strong>, warto zarezerwowa\u0107 j\u0105 wcze\u015bniej \u2013 wyb\u00f3r jest tu bardzo du\u017cy.<\/p>\n\n\n\n

      Krasnobr\u00f3d <\/strong>\u2013 data za\u0142o\u017cenia nie jest znana, prawdopodobnie nast\u0105pi\u0142o to w po\u0142owie XVI w. Pierwszymi znanymi w\u0142a\u015bcicielami byli Lipscy. W 1576 r. (cho\u0107 niekt\u00f3rzy podaj\u0105 dat\u0119 1572 r.) Krasnobr\u00f3d otrzyma\u0142 prawa miejskie od kr\u00f3la Zygmunta III Wazy. Warto podkre\u015bli\u0107, \u017ce miasta nigdy nie uda\u0142o si\u0119 pozyska\u0107 Zamoyskim, co w tej okolicy by\u0142o swoistym ewenementem. Ciekawy by\u0142 wiek XVII \u2013 czas zetkni\u0119cia w Polsce katolicyzmu z protestantyzmem. Dawni w\u0142a\u015bciciele Krasnobrodu \u2013 Leszczy\u0144scy \u2013 za\u0142o\u017cyli w 1585 r. zb\u00f3r kalwi\u0144ski. Wiek XVII to tak\u017ce czas objawie\u0144 Matki Bo\u017cej na ziemiach wschodnich. Z tego okresu pochodz\u0105 sanktuaria postawione na miejscach objawie\u0144, z kt\u00f3rych najbardziej znana jest \u015bwi\u0105tynia w Janowie Lubelskim. Sam Krasnobr\u00f3d okre\u015blany jest jako ma\u0142a Cz\u0119stochowa. Utrzymuj\u0105cy si\u0119 do dzi\u015b podzia\u0142 miejscowo\u015bci na Podzamek i Podklasztor si\u0119ga XVII w. Podzamek wyr\u00f3s\u0142 wok\u00f3\u0142 rezydencji w\u0142a\u015bcicieli, a Podklasztor rozwija\u0142 si\u0119 w s\u0105siedztwie klasztoru wzniesionego dla dominikan\u00f3w, sprowadzonych tu z Janowa Ordynackiego (obecnie Jan\u00f3w Lubelski). r. W latach 1690-1699 powsta\u0142 murowany ko\u015bci\u00f3\u0142 ufundowany przez Mari\u0119 Zamoysk\u0105 (p\u00f3\u017aniejsz\u0105 Marysie\u0144k\u0119 Sobiesk\u0105). By\u0142o to wotum za odzyskane w Krasnobrodzie zdrowie. Przy ko\u015bciele utworzono ciekawe muzeum Wsi Krasnobrodzkiej. Zobaczy\u0107 tu mo\u017cna m.in. s\u0142ynne skrzynie krasnobrodzkie, wystawy etnograficzn\u0105, przyrodnicz\u0105 i wystaw\u0119 oryginalnych wie\u0144c\u00f3w do\u017cynkowych. Nieopodal ptaszarnia. 29 sierpnia 2002 r. nadano Krasnobrodowi status uzdrowiska. Pe\u0142na nazwa brzmi teraz nast\u0119puj\u0105co: Krasnobr\u00f3d \u2013 uzdrowisko nizinne, borowinowe, klimatyczne. Tury\u015bci cz\u0119sto zagl\u0105daj\u0105 nad miejscowy zalew<\/strong>, warto wspomnie\u0107 tak\u017ce o strawie dla ducha, czyli o odbywaj\u0105cych si\u0119 w ko\u015bciele od 1975 r. koncertach muzyki organowej<\/strong>. Maj\u0105c wi\u0119cej czasu warto pozna\u0107 miejscowe \u015bcie\u017cki nordic walking.<\/p>\n\n\n

      \n
      \"\"
      Kapliczka w rezerwacie \u015aw. Roch<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

      Zabytki:<\/p>\n\n\n\n

        \n
      1. Zesp\u00f3\u0142 klasztorny oo. dominikan\u00f3w sk\u0142adaj\u0105cy si\u0119 z: murowanego ko\u015bcio\u0142a pw. Nawiedzenia Naj\u015bwi\u0119tszej Marii Panny (lata 1690-1699), murowanego klasztoru (1 po\u0142. XVIII w.), a tak\u017ce ogrodzenia z  bramkami i kaplic\u0105 (1778 r.). W centralnej cz\u0119\u015bci g\u0142\u00f3wnego o\u0142tarza znajduje si\u0119 cudowny obraz Matki Bo\u017cej Krasnobrodzkiej, nieznanego autora, z 1 po\u0142. XVII w. Ma on wymiary 9 x 14 cm i jest umieszczony na tle powi\u0119kszonej kopii. W ko\u015bciele przechowywane s\u0105 relikwie papie\u017ca Jana Paw\u0142a II.<\/li>\n\n\n\n
      2. Pa\u0142ac Leszczy\u0144skich, murowany, pi\u0119trowy, z kolumnowym portykiem. Zosta\u0142 wzniesiony w 1 po\u0142. XVII w., p\u00f3\u017aniej przebudowywany. Obecnie w budynku mie\u015bci si\u0119 Sanatorium Rehabilitacyjne dla dzieci im. J. Korczaka.<\/li>\n\n\n\n
      3. Kapliczka na wodzie, drewniana. Pierwotna, ufundowana przez Mari\u0119 Zamoysk\u0105, obecna z XIX w., remontowana w 1946 r. Pod kaplic\u0105 znajduje si\u0119 \u017ar\u00f3d\u0142o, kt\u00f3re wed\u0142ug legend przywr\u00f3ci\u0142o zdrowie Marii Zamoyskiej. Droga do kapliczki na wodzie prowadzi przez alej\u0119 Naj\u015bwi\u0119tszej Marii Panny obsadzon\u0105 pomnikowymi drzewami, w\u015br\u00f3d nich kilka kapliczek r\u00f3\u017ca\u0144cowych (tajemnice radosne), postawionych w XIX w.<\/li>\n\n\n\n
      4. Kaplica p.w. \u015bw. Rocha, drewniana \u2013 obecna z 1943 r. Kaplica po\u0142o\u017cona jest na uroczysku w\u015br\u00f3d bukowego lasu stromo opadaj\u0105cych zboczy g\u00f3ry \u015bw. Rocha. 24 III 1863 r. oddzia\u0142 Lelewela Borelowskiego stoczy\u0142 tu bitw\u0119 z wojskami carskimi. W 1983 r. na terenie uroczyska utworzono rezerwat przyrody. W dolinie prowadz\u0105cej do kapliczki w 2011 r. otwarto park dinozaur\u00f3w.<\/strong><\/li>\n<\/ol>\n\n\n\n

        Dzie\u0144 5: Szczebrzeszyn (dworzec autobusowy) \u2013 las Cetnar \u2013 Kaw\u0119czynek \u2013 Top\u00f3lcza (przystanek autobusowy), bia\u0142o-czerwone kwadraty pieszej \u015bcie\u017cki dydaktycznej i poza szlakiem, 14 km <\/h2>\n\n\n\n

        Przejazd z Krasnobrodu do Szczebrzeszyna<\/strong>. Z Krasnobrodu jedziemy najpierw autobusem do Zwierzy\u0144ca i dalej do Szczebrzeszyna, lub w Zwierzy\u0144cu przesiadamy si\u0119 na szynobus do Szczebrzeszyna (gdzie stacja kolejowa ma now\u0105 lokalizacj\u0119, blisko miasta).<\/p>\n\n\n\n

        Dzisiejsza wycieczka to wyprawa na lessowe Wzg\u00f3rza Szczebrzeszy\u0144skie<\/strong>, nale\u017c\u0105ce do Roztocza Zachodniego. Najpierw jednak spacer w obr\u0119bie rynku w Szczebrzeszynie, gdzie do dzi\u015b zobaczy\u0107 mo\u017cna 2 ko\u015bcio\u0142y, cerkiew i synagog\u0119. <\/p>\n\n\n

        \n
        \"\"
        Szczebrzeszyn: ratusz i pomnik s\u0142ynnego chrz\u0105szcza<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

        Szczebrzeszyn <\/strong>\u2013 co najmniej od XIII w. istnia\u0142 tu gr\u00f3d przy szlaku handlowym wiod\u0105cym z Krakowa do Kijowa. Pierwszy zapis nazwy Szczebresinum pochodzi z 1352 r. U st\u00f3p grodu istnia\u0142o ju\u017c wtedy miasto. Prawo magdeburskie zosta\u0142o nadane Szczebrzeszynowi prawdopodobnie w 1388 r. (cho\u0107 podawane s\u0105 tak\u017ce inne daty 1394 r., lub \u2013 jak sugeruje Jan G\u00f3rak \u2013 sta\u0142o si\u0119 to jeszcze przed rokiem 1378). W ka\u017cdym razie jest to jedyne miasto niepowiatowe w tej cz\u0119\u015bci Polski, kt\u00f3re utrzyma\u0142o swoje prawa miejskie od momentu ich nadania a\u017c do dzi\u015b. Na przestrzeni dziej\u00f3w Szczebrzeszyn mia\u0142 wielu w\u0142a\u015bcicieli, w tym, od 1593 r., byli nimi Zamoyscy.<\/p>\n\n\n\n

        Zabytki:<\/p>\n\n\n\n

          \n
        1. Ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny pw. \u015bw. Miko\u0142aja Biskupa wzniesiony w stylu renesansu lubelskiego w latach 1610-1620, w miejsce starszej \u015bwi\u0105tyni. Przy ulicy, ok. 200 m od ko\u015bcio\u0142a, znajduje si\u0119 ciekawa stara figura przydro\u017cna z dat\u0105 1655 r.<\/li>\n\n\n\n
        2. Cerkiew pw. Za\u015bni\u0119cia (Wniebowzi\u0119cia) Matki Bo\u017cej. Mie\u015bci w sobie prawdopodobnie mury ko\u015bcio\u0142a parafialnego pw. \u015bw. Miko\u0142aja z ko\u0144ca XIV w. Badania archeologiczne potwierdzaj\u0105, i\u017c mury pochodz\u0105 z XIV-XV w. (niekt\u00f3rzy sugeruj\u0105, i\u017c s\u0105 jeszcze wcze\u015bniejsze), ale g\u0142\u00f3wny korpus cerkwi powsta\u0142 ok. 1560-1570 r.<\/li>\n\n\n\n
        3. Synagoga wzniesiona na prze\u0142omie XVI i XVII w. Obecny jej wygl\u0105d to rekonstrukcja dokonana w po\u0142owie XX w. Przed ni\u0105 osobliwa galeria drewnianych chrz\u0105szczy.<\/li>\n\n\n\n
        4. Klasztor franciszkan\u00f3w z ko\u015bcio\u0142em pw. \u015bw. Katarzyny, wzniesiony zosta\u0142 z fundacji Tomasza i Katarzyny Zamoyskich w latach 1620-1638 r.<\/li>\n\n\n\n
        5. Ratusz z 1830 r., usytuowany na \u015brodku rynku, kilkakrotnie przebudowywany. Tu tak\u017ce muzeum starych zegark\u00f3w.<\/strong><\/li>\n\n\n\n
        6. Kirkut znajduj\u0105cy si\u0119 przy ul. Cmentarnej. Zachowa\u0142o si\u0119 tu 380 kamiennych, prostok\u0105tnych lub zamkni\u0119tych p\u00f3\u0142koli\u015bcie macew. To jeden z najciekawszych cmentarzy \u017cydowskich na wsch\u00f3d od Wis\u0142y.<\/li>\n\n\n\n
        7. Grodzisko Grodzisko usytuowane na zach. przedmie\u015bciu Szczebrzeszyna, przy drodze do Top\u00f3lczy. Za panowania Kazimierza Wielkiego (XIV w.), zbudowano tu zamek w postaci mieszkalno-obronnej wie\u017cy. Nieopodal grodziska znajduj\u0105 si\u0119 \u017ar\u00f3de\u0142ka, przy kt\u00f3rych postawiono drewniany pomnik s\u0142ynnego chrz\u0105szcza<\/strong>, kt\u00f3ry wszak brzmi w Szczebrzeszynie. Kolejny pomnik chrz\u0105szcza<\/strong> (tym razem z br\u0105zu) zobaczymy tak\u017ce na rynku tego niezwyk\u0142ego miasteczka.<\/li>\n\n\n\n
        8. Ko\u015bci\u00f3\u0142 cmentarny pw. \u015bw. Leonarda, neogotycki, wzniesiony w latach 1908-1910, w miejsce starszego, z 1812 r.<\/li>\n<\/ol>\n\n\n\n

          Z rynku w\u0119drujemy na p\u0142d.-zach. szos\u0105. Za napotkanymi  znakami bia\u0142o-czerwonymi \u015bcie\u017cki dydaktycznej (dalej wspiera\u0107 nas b\u0119dzie pieszy szlak niebieski) udajemy si\u0119 w rejon cmentarza <\/strong>rzymskokatolickiego i ciekawego kirkutu <\/strong>\u2013 cmentarza \u017cydowskiego. Wspinamy si\u0119 pod g\u00f3r\u0119 i w\u0119drujemy najpierw drog\u0105 utwardzan\u0105, potem poln\u0105, w kierunku centralnej cz\u0119\u015bci Wzg\u00f3rz Szczebrzeszy\u0144skich<\/strong>. Kolejne przystanki odnosz\u0105 si\u0119 do wysiedle\u0144 na Zamojszczy\u017anie, zapocz\u0105tkowanych w 1942 r., oraz elementu przyrodniczego \u2013 panoramy doliny Wieprza. Po dotarciu do prostopad\u0142ej drogi \u015bcie\u017cka dydaktyczna skr\u0119ca w lewo. Tablica informuje nas o rzadkich ro\u015blinach, kt\u00f3re przy odrobinie szcz\u0119\u015bcia zobaczy\u0107 mo\u017cna na trasie. <\/p>\n\n\n\n

          W\u0119drujemy w\u015br\u00f3d wzg\u00f3rz, to bardzo widokowy odcinek trasy.\nKolejne tablice przekazuj\u0105 informacje o przyrodzie Roztocza, oraz o ptakach\nkrajobrazu rolniczego. <\/p>\n\n\n\n

          Docieramy do skraju lasu Cetnar<\/strong> i zag\u0142\u0119biamy si\u0119 w niego. Czekaj\u0105 na nas g\u0142\u0119bokie w\u0105wozy<\/strong>, malownicze jary, bukowy las. To miejsce wyj\u0105tkowej urody, do kt\u00f3rego na pewno b\u0119dziecie jeszcze wielokrotnie powraca\u0107!!! Mijamy tablice-przystanki informuj\u0105ce o w\u0105wozach, lesie Cetnar, zwierz\u0119tach lasu, i ptakach krajobrazu le\u015bnego. Na skraju lasu tablica odnosz\u0105ca si\u0119 do grzyb\u00f3w i miejsce historyczne. Po prawej krzy\u017c <\/strong>upami\u0119tniaj\u0105cy rozstrzelanie w tym miejscu rodziny gajowego Jana Gumieniaka w 1943 r.<\/p>\n\n\n\n

          \"\"
          Las Cetnar<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

          Wychodzimy na pola. Po lewej wzg\u00f3rze Czubatka<\/strong> (305 m n.p.m.), na kt\u00f3rego stokach spotka\u0107 mo\u017cna oparzeliska (gdzie \u015bnieg topnieje nawet w najsro\u017csze zimy), a tak\u017ce skaliste go\u0142oborza. <\/p>\n\n\n\n

          Potem przystanek opisuj\u0105cy pomniki przyrody i zmiana kierunku szlaku. \u015acie\u017cka czerwona skr\u0119ca tu w prawo do pobliskiego miejsca zabezpieczonego w celu organizacji ognisk. Je\u017celi jednak si\u0119 spieszymy, to do szosy w Kaw\u0119czynku <\/strong>schodzimy z lasu Cetnar za znakami szlaku pieszego Centralnego (niebieski \u2013 i tak towarzyszy\u0142 naszej \u015bcie\u017cce przez spor\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 w\u0119dr\u00f3wki), a po osi\u0105gni\u0119ciu szosy idziemy prosto bez znak\u00f3w do prostopad\u0142ej drogi Szczebrzeszyn \u2013 Top\u00f3lcza \u2013 Zwierzyniec i przystanku autobusowego<\/strong>. St\u0105d autobusem (b\u0105d\u017a autostopem) powracamy na nocleg do Zwierzy\u0144ca.<\/p>\n\n\n\n

          Zwierzyniec <\/strong>\u2013 okoliczne tereny naby\u0142 19 czerwca 1593\n r. kanclerz i hetman wielki koronny Jan Zamoyski, jednak osada \nrozwin\u0119\u0142a si\u0119 dopiero pod koniec XVI w. Jej nazwa wywodzi si\u0119 od dawnego\n zwierzy\u0144ca ze zwierz\u0119tami,  ogrodzonego 30-kilometrowym parkanem. By\u0142y \ntu \u017cubry i \u0142osie sprowadzone a\u017c z d\u00f3br Radziwi\u0142\u0142\u00f3w w Puszczy \nKnyszy\u0144skiej, a tak\u017ce jelenie, sarny, daniele oraz szczeg\u00f3lna \nosobliwo\u015b\u0107: dzikie koniki le\u015bne \u2013 tarpany. Wielk\u0105 atrakcj\u0105 jest \nodtworzony zwierzy\u0144czyk \u2013 otaczaj\u0105cy dawniej pa\u0142ac Zamoyskich ze \nstawami, kana\u0142ami i alejkami spacerowymi. To tak\u017ce miejsce, gdzie \nrozpoczynaj\u0105 si\u0119 wszystkie lokalne trasy nordic walking.<\/p>\n\n\n\n

          Zabytki:<\/p>\n\n\n\n

            \n
          1. Ko\u015bci\u00f3\u0142 filialny pw. \u015bw. Jana Nepomucena, murowany, po\u0142o\u017cony na
            wyspie stawu Ko\u015bcielnego (sam staw pono\u0107 zosta\u0142 uformowany przez je\u0144c\u00f3w
            tatarskich i tureckich). \u015awi\u0105tynia wzniesiona w latach 1741-1747 z
            fundacji Tomasza Antoniego Zamoyskiego. Budowniczym by\u0142 prawdopodobnie
            Jan Columbani. <\/li>\n\n\n\n
          2. Budynki zarz\u0105du ordynacji zamojskiej, klasycystyczne, wzniesione w 1 po\u0142. XIX w. <\/li>\n\n\n\n
          3. Rezydencja
            plenipotenta ordynacji zamojskiej z 1890 r. Jest to drewniana,
            pi\u0119trowa willa, zbudowana w stylu uzdrowiskowym. Obecnie mie\u015bci si\u0119 w
            niej siedziba dyrekcji Roztocza\u0144skiego Parku Narodowego. Przed ni\u0105
            pomnik konika polskiego.<\/li>\n\n\n\n
          4. Browar murowany, wzniesiony w latach 1802-1806 r., remontowany po po\u017carze w 1810 r., p\u00f3\u017aniej w 1878 r.<\/li>\n\n\n\n
          5. Kamie\u0144
            Kamie\u0144 w formie prostopad\u0142o\u015bcianu, przeniesiony z Hamerni, znajduj\u0105cy
            si\u0119  na skraju parku od strony stawu i  ul. Browarnej. Jest to pami\u0105tka
            plagi szara\u0144czy z 1711 r. Wyryte na nim napisy g\u0142osz\u0105: \u201eB\u00f3g grozi\u0142
            ludowi, ale z wiar\u0105 praca rozbraja Jego gniewy i kl\u0119sk\u0119 odwraca\u201d; \u201eNa
            pami\u0105tk\u0119 wyt\u0119pienia szara\u0144czy w\u0119drownej przyby\u0142ej w  te okolice 27
            sierpnia 1711 roku W\u00f3lka, Ul\u00f3w, Zielone, \u0141abunie, Szarowola, Czo\u0142omyja,
            Przeorsk\u201d; \u201eWyniszczono szara\u0144czy \u017cywej korcy 656, wykopano jaj tego
            owada garncy 555,5. U\u017cyto do tego robocizny pieszej dni 14 000\u2033. <\/li>\n\n\n\n
          6. Przy tej samej parkowej alejce zobaczy\u0107 mo\u017cna kamie\u0144 pami\u0119ci J\u00f3zefa Pi\u0142sudskiego.<\/li>\n\n\n\n
          7. Monument kamienny na wyspie stawu Ko\u015bcielnego. Pod nim \u2013 wed\u0142ug
            tradycji \u2013 pogrzebano ulubionego psa Marysie\u0144ki Sobieskiej.
            Regionali\u015bci sugeruj\u0105 jednak, \u017ce jest to nagrobek ordynackiego
            lekarza.<\/li>\n\n\n\n
          8. Ober\u017ca z pocz\u0105tku XIX w., murowana. <\/li>\n\n\n\n
          9. Warto tak\u017ce zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 na cmentarz  powsta\u0144c\u00f3w (ul. Bi\u0142gorajska) walcz\u0105cych
            w 1863 r. pod Panas\u00f3wk\u0105 i cmentarz wojskowy z okresu I wojny \u015bwiatowej
            (po\u0142o\u017cony 150 m na p\u0142d. od drogi do Bi\u0142goraja, w lesie za campingiem
            Echo). Ciekawostk\u0105 jest cmentarz ps\u00f3w znajduj\u0105cy si\u0119 w pobli\u017cu tzw.
            willi Potockich.<\/li>\n<\/ol>\n\n\n\n

            W Zwierzy\u0144cu nie b\u0119dzie problemu z noclegiem.<\/p>\n\n\n\n

            Dzie\u0144 6: Zwierzyniec \u2013 \u015bcie\u017cka dydaktyczna na Bukow\u0105 G\u00f3r\u0119 \u2013 Florianka (\u015bcie\u017cka dendrologiczna) \u2013 Stare G\u00f3recko, pieszy szlak Kraw\u0119dziowy (czerwony) i znaki \u015bcie\u017cek dydaktycznych, 15 km <\/h2>\n\n\n\n

            Kolejny dzie\u0144 wyprawy do zaproszenie do Roztocza\u0144skiego Parku Narodowego<\/strong> \u2013 przyrodniczej per\u0142y Roztocza \u015arodkowego.<\/p>\n\n\n

            \n
            \"\"
            Letnie kino w Zwierzy\u0144cu przy starym browarze<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

            Z centrum Zwierzy\u0144ca <\/strong>idziemy za znakami lokalnych szlak\u00f3w (w kierunku wsi Sochy) do O\u015brodka Edukacyjno-Muzealnego Roztocza\u0144skiego Parku Narodowego<\/strong>. Tam nale\u017cy naby\u0107 kart\u0119 wst\u0119pu na teren parku. Przed budynkiem pomnik g\u0142uszca, a po prawej stronie o\u015brodka, czekaj\u0105 na nas domki roztocza\u0144skich skrzat\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

            Pierwsza cz\u0119\u015b\u0107 trasy wiedzie najciekawsz\u0105 przyrodnicz\u0105 \u015bcie\u017ck\u0105 dydaktyczn\u0105<\/strong> Roztocza, prowadz\u0105c\u0105 przez buczyn\u0119 karpack\u0105 i b\u00f3r jod\u0142owy na szczyt Bukowej G\u00f3ry<\/strong>. <\/p>\n\n\n\n

            Pocz\u0105tek \u015bcie\u017cki przy oznakowanym miejscu naprzeciwko\no\u015brodka RPN. Prowadzi\u0107 nas b\u0119d\u0105 drewniane drogowskazy oraz bia\u0142o-zielone\nkwadraty.<\/p>\n\n\n\n

            Przechodzimy przez drewnian\u0105 bram\u0119, za ni\u0105 pomniki<\/strong>: \npapieski i upami\u0119tniaj\u0105cy le\u015bnik\u00f3w Roztocza poleg\u0142ych w czasie II wojny \n\u015bwiatowej. To tzw. Droga Pa\u0142acowa. Wchodzimy na teren obszaru ochrony \n\u015bcis\u0142ej Bukowa G\u00f3ra. Pierwszy rezerwat w tym miejscu utworzono jeszcze w\n czasach Ordynacji Zamojskiej w 1934 r.<\/p>\n\n\n\n

            Las na Bukowej G\u00f3rze rozci\u0105ga si\u0119 od dna doliny rzeki Wieprz\na\u017c do wysokiej wierzchowiny, a r\u00f3\u017cnica poziom\u00f3w pomi\u0119dzy pocz\u0105tkiem a\nko\u0144cem  \u015bcie\u017cki dydaktycznej wynosi ok.\n75 m, st\u0105d i podej\u015bcie jest do\u015b\u0107 strome \u2013 tak jak w g\u00f3rach. Wiekowe jod\u0142y maj\u0105\ntu rozmiary pomnikowe. Niekt\u00f3re okazy osi\u0105gaj\u0105 nawet ponad 50 m wysoko\u015bci i\nponad 3 m obwodu, co stanowi najwy\u017csze mo\u017cliwo\u015bci wzrostowe tego gatunku.\nNiewiele ust\u0119puj\u0105 im licz\u0105ce 150 lat buki: 45 m wysoko\u015bci, 3 m obwodu.\nNajni\u017csze partie rezerwatu pokrywa b\u00f3r sosnowy w wieku 100-150 lat. Wy\u017cej\nwyst\u0119puje domieszka \u015bwierka i jod\u0142y, przechodz\u0105c stopniowo w las\nsosnowo-jod\u0142owy z domieszk\u0105 buka. Jeszcze wy\u017cej dominuje las jod\u0142owo-bukowy\nzbli\u017cony do drzewostan\u00f3w rosn\u0105cych w karpackim reglu dolnym. Osobliwo\u015bci\u0105\nrezerwatu jest kolonia modrzewi, porastaj\u0105ca p\u0142d.-zach. stok g\u00f3ry. <\/p>\n\n\n\n

            Osi\u0105gamy szczyt Bukowej G\u00f3ry (310 m n.p.m.), stanowi\u0105cy znakomity punkt widokowy<\/strong>\n na cz\u0119\u015b\u0107 las\u00f3w Roztocza\u0144skiego Parku Narodowego i po\u0142o\u017con\u0105 w dolinie \nwie\u015b Sochy. Po opuszczeniu ogrodzonej cz\u0119\u015bci RPN skr\u0119camy w lewo do \nzadaszenia turystycznego. Dalej schodzimy opadaj\u0105c\u0105 szybko drog\u0105 na p\u0142d.\n zach. <\/p>\n\n\n\n

            Dochodzimy do szosy i zabudowa\u0144 wsi Sochy<\/strong>. Niedaleko, z prawej strony, cmentarz wojenny. <\/p>\n\n\n\n

            Sochy <\/strong>\u2013 wie\u015b powsta\u0142a przed 1826 r. Jej nazwa \nnawi\u0105zuje do drewnianego narz\u0119dzia do orki z rozdwojonym rylcem. Socha \nto tak\u017ce drewniana cembrowina, w kt\u00f3rej zanurza si\u0119 \u017curaw, tudzie\u017c miara\n powierzchni. W okolicy, na p\u0142d. od szosy, znajduje si\u0119 wzg\u00f3rze \nBorczyna. W jego pobli\u017cu, od strony linii kolejowej, wed\u0142ug legendy \nsta\u0142a niegdy\u015b dziwna karczma. Zatrzymywali si\u0119 w niej zwykle zb\u00f3jcy, a \nsam gospodarz mia\u0142 mie\u0107 sp\u00f3\u0142k\u0119 z diab\u0142em. Sprawiedliwo\u015b\u0107 w ko\u0144cu \nzwyci\u0119\u017cy\u0142a, karczma zapad\u0142a si\u0119 pod ziemi\u0119, a obecnie jest tu bagnisko. \nProfilaktycznie lepiej t\u0119 g\u00f3r\u0119 omija\u0107 szerokim \u0142ukiem. <\/p>\n\n\n\n

            W Sochach zwraca uwag\u0119 cmentarz wojenny,<\/strong> zwi\u0105zany z \nnajbardziej tragiczn\u0105 kart\u0105 w dziejach wsi \u2013 pacyfikacj\u0105 przeprowadzan\u0105 \nprzez Niemc\u00f3w 1 VI 1943 r. Zamordowano niemal 200 os\u00f3b, w tym kobiety i \ndzieci. Sochy, obok Oradour Sur Glane (Francja), Mazinotte (W\u0142ochy) i \nLidic (Czechy), zalicza si\u0119 do 4 miejscowo\u015bci najbardziej poszkodowanych\n w okresie II wojny \u015bwiatowej w Europie. <\/p>\n\n\n\n

            Interesuj\u0105 nas teraz znaki czerwone pieszego szlaku\nKraw\u0119dziowego, poprowadzonego w\u0142a\u015bnie w kraw\u0119dziowej strefie Roztocza\n\u015arodkowego i Kotliny Sandomierskiej. Idziemy sosnowym lasem, pokonujemy wysokie\nwzniesienie i schodzimy do  tor\u00f3w linii\nnormalnotorowej do Stalowej Woli i szerokotorowej LHS. Zbli\u017camy si\u0119 do granicy\nRoztocza\u0144skiego Parku Narodowego, wzd\u0142u\u017c kt\u00f3rej w\u0119drowa\u0107 b\u0119dziemy prawie do\nko\u0144ca trasy. To bardzo \u0142adny odcinek. <\/p>\n\n\n\n

            Docieramy do le\u015bnicz\u00f3wki, jeste\u015bmy w \u015br\u00f3dle\u015bnej osadzie Florianka <\/strong>(9 km). Przy \u0142awach turystycznych pocz\u0105tek lokalnej bia\u0142o-zielonej tzw. \u015bcie\u017cki dendrologicznej. Na skraju lasu du\u017ce tablice informacyjne z lokalizacj\u0105 wielu egzotycznych drzew, kt\u00f3rych tu nie brakuje. Obecnie w osadzie znajduje si\u0119 O\u015brodek Hodowli Zachowawczej Konika Polskiego <\/strong>Roztocza\u0144skiego Parku Narodowego, oraz muzeum \u2013 Izba le\u015bna<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

            \"\"
            Koniki polskie w Roztocza\u0144skim Parku Narodowym<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

            S\u0142ynny jest pomnikowy d\u0105b szypu\u0142kowy Florian<\/strong>, \nznajduj\u0105cy si\u0119 przy g\u0142\u00f3wnej drodze. Ma on 30 m wysoko\u015bci (o\u015bmiopi\u0119trowy \ngmach), a jego obw\u00f3d wynosi 7,4 m. Jego wiek szacowany jest na ok. 400 \nlat. Wed\u0142ug legendy, przebywa\u0142 tu niegdy\u015b Florian Szary (przodek \nZamoyskich) z siostr\u0105 Jank\u0105. Dziewczyn\u0119 rani\u0142 nied\u017awied\u017a, a pod \nwspomnianym d\u0119bem zrobiono jej opatrunek. Na pami\u0105tk\u0119, od imienia \nFloriana, tak nazwano nie tylko drzewo, ale te\u017c osad\u0119. <\/p>\n\n\n\n

            Za Floriank\u0105 niebawem zmiana kierunku marszu. Pod\u0105\u017camy na\np\u0142d. wsch., docieraj\u0105c ponownie w pobli\u017ce skraju lasu. Z lewej strony wznosi\nsi\u0119 masyw Kamiennej G\u00f3ry (wiosn\u0105 na jej p\u0142n.-wsch. stokach rosn\u0105 \u0142any\nprzebi\u015bnieg\u00f3w). <\/p>\n\n\n\n

            Osi\u0105gamy wzniesienie Wysoka G\u00f3ra <\/strong>(321 m n.p.m.). Za \nsk\u0142onem wzg\u00f3rza punkt widokowy na rozrzucon\u0105 w dole wie\u015b Stare G\u00f3recko i\n roztocza\u0144skie pag\u00f3ry. Szlak porzuca niebawem skraj lasu, skr\u0119camy w \npoln\u0105 drog\u0119 w prawo.<\/p>\n\n\n\n

            W\u0119drujemy przez pola, docieramy do przeciwleg\u0142ego lasu. Skr\u0119camy w lewo i idziemy dalej piaszczyst\u0105 drog\u0105 do zabudowa\u0144 Starego G\u00f3recka<\/strong>. Dochodzimy do g\u0142\u00f3wnej drogi przebiegaj\u0105cej przez wie\u015b, tu nale\u017cy uda\u0107 si\u0119 w prawo. Wkr\u00f3tce osi\u0105gamy sezonowe schronisko PTSM<\/strong>\n mieszcz\u0105ce si\u0119 w szkole (drugie schronisko jest w tzw. starej szkole). \nWe wsi tak\u017ce kwatery agroturystyczne. Przy szlaku malownicza drewniana \nkapliczka. <\/p>\n\n\n\n

            Pierwotnie by\u0142a tu po prostu wie\u015b G\u00f3recko, za\u0142o\u017cona przez Andrzeja G\u00f3rk\u0119 w 1589 r. Cztery lata p\u00f3\u017aniej naby\u0142 j\u0105 Jan Zamoyski. Po sprowadzeniu w XVII w. franciszkan\u00f3w wie\u015b podzielono na Stare G\u00f3recko i G\u00f3recko Ko\u015bcielne.<\/p>\n\n\n\n

            Dzie\u0144 7: Stare G\u00f3recko \u2013 rezerwat Szum \u2013 G\u00f3recko Ko\u015bcielne \u2013 Stare G\u00f3recko \u2013 J\u00f3zef\u00f3w Roztocza\u0144ski (stacja kolejowa), znaki szlak\u00f3w pieszych: czerwone, niebieskie i zielone, 11 km <\/h2>\n\n\n\n

            Szlak ciekawy krajobrazowo. Zr\u00f3\u017cnicowane lasy, kamienio\u0142omy,\npunkty widokowe, kapliczka na wodzie, aleja starych d\u0119b\u00f3w i dzikie doliny\nrzeczne \u2013 to jego g\u0142\u00f3wne atuty.<\/p>\n\n\n\n

            Za znakami czerwonego szlaku pieszego wyruszamy ze Starego G\u00f3recka<\/strong> szos\u0105 w kierunku G\u00f3recka Ko\u015bcielnego. Niebawem schodzimy \u015bcie\u017ck\u0105 w lewo do lasu. Przechodzimy przez k\u0142adk\u0119 na rzece Szum, a nieco dalej na jej dop\u0142ywie \u2013 Miedziance. Docieramy na skraj rezerwatu Szum<\/strong>.  <\/p>\n\n\n\n

            Uwaga! Przy k\u0142adce (szlak pieszy czerwony jej nie\nprzekracza), na drzewie znak bia\u0142o-niebieski \u015bcie\u017cki spacerowej. Pozostawiamy\ntu znaki czerwone, korzystamy z k\u0142adki i maszeruj\u0105c dalej ju\u017c tylko za znakami\nbia\u0142o-niebieskimi skr\u0119camy w lewo (w prawo prowadz\u0105 one do pobliskiego parkingu\nle\u015bnego). <\/p>\n\n\n\n

            W\u0119drujemy prawym brzegiem rzeki Szum, obok niewielkich\nwodospad\u00f3w. Niestety, ostatnio zadomowi\u0142y si\u0119 tu bobry, poziom wody uleg\u0142\npodwy\u017cszeniu i wi\u0119kszo\u015b\u0107 wodospad\u00f3w znalaz\u0142a si\u0119 pod woda. Mimo tego nadal\nrezerwat stanowi wyj\u0105tkowej urody, gdzie w \u017cadnym wypadku nie wolno si\u0119\nspieszy\u0107. Mijamy tablice edukacyjne, przy nich znajduj\u0105 si\u0119 niewielkie\ndrewniane \u0142aweczki. <\/p>\n\n\n\n

            Dno doliny porasta naturalny las \u0142\u0119gowy i olsowy. Zbocza \u2013\nb\u00f3r jod\u0142owy z domieszk\u0105 \u015bwierka i sosny. Wierzchowiny zajmuje b\u00f3r sosnowy. Z\ngatunk\u00f3w rzadkich w rezerwacie Szum wyst\u0119puj\u0105 m.in. zanokcica skalna i zielona,\nporzeczka alpejska, wawrzynek wilcze\u0142yko, lilia z\u0142otog\u0142\u00f3w, paprotnica krucha,\nwid\u0142ak ja\u0142owcowaty i go\u017adzisty, kruszczyk szerokolistny i listera jajowata.<\/p>\n\n\n\n

            Dochodzimy do zalewu <\/strong>i tamy <\/strong>(wybudowano tu niewielk\u0105 elektrowni\u0119 wodn\u0105) i ponownie znak\u00f3w szlaku pieszego czerwonego. Obie trasy prowadz\u0105 razem do niewielkiego parkingu przy lokalnej szosie (3 km). Tu koniec \u015bcie\u017cki bia\u0142o-niebieskiej, dalej prowadzi\u0107 nas b\u0119d\u0105 ponownie piesze znaki czerwone. Przechodzimy szos\u0119 wchodz\u0105c ponownie w las. Pojawi si\u0119 tu kilka innych szlak\u00f3w, kt\u00f3re wiod\u0105 dalej na p\u0142d. wzd\u0142u\u017c doliny Szumu do siarkowego \u017ar\u00f3de\u0142ka<\/strong>, pobliskiej kapliczki na wodzie i alei d\u0119b\u00f3w<\/strong> w G\u00f3recku Ko\u015bcielnym.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

            \"\"
            Zabytkowy ko\u015bci\u00f3\u0142 w G\u00f3recku Ko\u015bcielnym<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

            G\u00f3recko Ko\u015bcielne<\/strong> \u2013 ozdob\u0105 wsi jest modrzewiowy ko\u015bci\u00f3\u0142 wzniesiony w 1768 r., pod koniec XIX w. rozbudowany. W latach 1897-1898 poszerzono go o 8 metr\u00f3w. Od \u015bwi\u0105tyni w  stron\u0119 p\u0142yn\u0105cej u st\u00f3p osady rzeki Szum prowadzi d\u0119bowa aleja, wzd\u0142u\u017c kt\u00f3rej ro\u015bnie sze\u015b\u0107 pomnikowych d\u0119b\u00f3w. Najstarszy z nich ma oko\u0142o 500 lat, jego obw\u00f3d wynosi 7,4 m. W po\u0142owie d\u0142ugo\u015bci alei znajduje si\u0119 drewniana kaplica z obrazem \u015bw. Stanis\u0142awa, zwana pod d\u0119bami. Nad sam\u0105 rzek\u0105 w 1668 r. wzniesiono drewnian\u0105 kapliczk\u0119 na wodzie ku czci \u015bw. Stanis\u0142awa (obecna z XX w.). Wed\u0142ug poda\u0144 lokalizacj\u0119 ko\u015bcio\u0142a i kapliczek wskaza\u0142 sam \u015awi\u0119ty podczas objawie\u0144 w 1648 r.<\/p>\n\n\n\n

            Z centrum G\u00f3recka Ko\u015bcielnego (4,5 km) wyruszamy teraz za znakami pieszego szlaku zielonego \u015bcie\u017ck\u0105 wiod\u0105ca pod g\u00f3rk\u0119 nieopodal cmentarza<\/strong>. Dalej droga w\u015br\u00f3d p\u00f3l. Przecinamy szos\u0119 J\u00f3zef\u00f3w \u2013 Panas\u00f3wka, a dalej kolejn\u0105 lokaln\u0105 szos\u0119 nieopodal miejscowo\u015bci Majdan Kasztela\u0144ski<\/strong> (8,5 km). Przed nami kolejny odcinek le\u015bny. Po prawej mijamy spore rozlewisko. Przekraczamy lini\u0119 kolejow\u0105 i docieramy do szosy. Opuszczamy tu szlak udaj\u0105c si\u0119 w prawo w kierunku pobliskiej, malowniczo po\u0142o\u017conej, stacji kolejowej J\u00f3zef\u00f3w Roztocza\u0144ski (<\/strong>11 km). <\/p>\n\n\n\n

            W\u0119druj\u0105c dalej do skrzy\u017cowania z szos\u0105 Zwierzyniec \u2013 J\u00f3zef\u00f3w\ni skr\u0119caj\u0105c nast\u0119pnie w prawo trafimy do pobliskiego przystanku autobusowego.\nAutobusem mo\u017cna st\u0105d uda\u0107 si\u0119 do Zamo\u015bcia, Tomaszowa, J\u00f3zefowa, Zwierzy\u0144ca i\nBi\u0142goraja. <\/p>\n\n\n\n

            Mo\u017cna tak\u017ce wyd\u0142u\u017cy\u0107 w\u0119dr\u00f3wk\u0119 i z pobliskiego parkingu przy szosie J\u00f3zef\u00f3w \u2013 Zwierzyniec (na p\u0142n. od stacji) wybra\u0107 si\u0119 niebiesk\u0105 \u015bcie\u017ck\u0105 dydaktyczn\u0105 do sztolni w Potoku Senderki<\/strong> i powr\u00f3ci\u0107 nast\u0119pnie pieszym szlakiem zielonym na popo\u0142udniowy poci\u0105g do stacji J\u00f3zef\u00f3w Roztocza\u0144ski (tam i z powrotem razem 7,5 km).<\/p>\n\n\n\n

            Na parkingu znajduje si\u0119 tablica informacyjna i znak\npocz\u0105tkowy \u015bcie\u017cki. Pierwszy odcinek nieco mylny. Kolejne tablice opisuj\u0105\nnast\u0119puj\u0105ce tematy: le\u015bne przedszkole \u2013 mieszka\u0144cy, grzyby, chrust (tu skr\u0119t w\nlewo), pu\u0142apki feromonowe, dary lasu, ekologiczna rola lasu, mrowisko, szk\u00f3\u0142ka\nle\u015bna.<\/p>\n\n\n\n

            Skr\u0119camy w prawo. Przekraczamy k\u0142adk\u0119 nad strumieniu \u015awierz.\nKolejny przystanek \u2013 wiosenne wypalanie traw. Docieramy do starannie\nprzygotowanego miejsca na ognisko. <\/p>\n\n\n\n

            Znaki wiod\u0105 st\u0105d le\u015bn\u0105 drog\u0105 generalnie na p\u0142n.-wsch. Mijamy\nprzystanki: zegar kwiatowy (niebawem skr\u0119t w prawo), zegar ptasiego \u015bpiewu, las\n\u2013 skarbiec d\u00f3br i po\u017cytk\u00f3w, ptaki le\u015bne, rok pracy le\u015bnika, a gdyby tak na\ngrzyby, zwierz\u0119ta naszych las\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

            Przy drodze prostopad\u0142ej skr\u0119t w prawo. Kolejne tablice:\nro\u015bliny runa le\u015bnego i cykl \u017cyciowy drzewostanu i rola le\u015bnika w jego\nodnowieniu i piel\u0119gnacji.<\/p>\n\n\n\n

            Wspinamy si\u0119 teraz pod g\u00f3r\u0119 wzd\u0142u\u017c drewnianej barierki. Na g\u00f3rze skr\u0119camy w prawo, po chwili w lewo, a po doj\u015bciu do czerwonej \u015bcie\u017cki spacerowej w prawo. Ostatnie tablice to pokochaj nietoperze i sztolnie w Senderkach<\/strong>.  Tu tak\u017ce zadaszenie i \u0142awa turystyczna (3,5 km). <\/p>\n\n\n\n

            Na dnie j\u0119zyk\u00f3w lasu wybiegaj\u0105cych w pola faktycznie ukryte s\u0105 podziemne kamienne korytarze. To sztolnie, w kt\u00f3rych dawniej wydobywano kamie\u0144 metod\u0105 wykopywania kr\u00f3tkich tuneli (by dotrze\u0107 do twardych, nie zwietrza\u0142ych pok\u0142ad\u00f3w). Wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nich jest zasypana, poza tym obiekty te – niestety – jak na razie nie s\u0105 w \u017caden spos\u00f3b zabezpieczone, podziemne korytarze gro\u017c\u0105 zawaleniem.<\/p>\n\n\n\n

            \"\"
            Sztolnie w Potoku Senderki, nie s\u0105 niestety zabezpieczone<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

            A sk\u0105d tutaj takie obiekty? Ot\u00f3\u017c, Potok-Senderki to dawny\no\u015brodek obr\u00f3bki kamieni (razem z pobliskimi G\u00f3rnikami) prowadzony przez\nosiedlonych tu niegdy\u015b g\u00f3rnik\u00f3w. Produkowano w nim kamienie m\u0142y\u0144skie i\nbrowarne. Piaskowiec wydobywano ju\u017c pono\u0107 w XVII, a mo\u017ce nawet XVI w. Wydobycie\nzako\u0144czono w latach 60. XX w., gdy nie by\u0142o ju\u017c zapotrzebowania na ko\u0142a\nm\u0142y\u0144skie.<\/p>\n\n\n\n

            St\u0105d powracamy do stacji J\u00f3zef\u00f3w Roztocza\u0144ski za napotkanym szlakiem pieszym zielonym im. A. Wachniewskiej.<\/p>\n\n\n\n

            Wyjazd z Roztocza<\/h2>\n\n\n\n

            Polecam szynobusy Przewoz\u00f3w Regionalnych. <\/p>\n\n\n\n

            W wakacje z J\u00f3zefowa Roztocza\u0144skiego w kierunku Lublina mamy bezpo\u015brednie szynobusy do Lublina, a tak\u017ce po\u0142\u0105czenia Be\u0142\u017cec – Zamo\u015b\u0107 Wsch\u00f3d i Zamo\u015b\u0107 Wsch\u00f3d – Lublin. Przesiadka w kierunku Lublina ma miejsce w Zawadzie.<\/p>\n\n\n\n

            W kierunku Rzeszowa mamy jedno wieczorne po\u0142\u0105czenie szynobusowe: jednak tylko w soboty i niedziele. Na stacji Jaros\u0142aw poci\u0105g skomunikowany jest ze sk\u0142adem PKP Intercity do Wroc\u0142awia. W pozosta\u0142e dni mo\u017cna podjecha\u0107 do Zwierzy\u0144ca, przenocowa\u0107, a nast\u0119pnego dnia wsi\u0105\u015b\u0107 w poci\u0105g dalekobie\u017cny HETMAN do Krakowa.<\/p>\n\n\n\n

            Profilaktycznie przed podr\u00f3\u017c\u0105 prosz\u0119 sprawdzi\u0107 rozk\u0142ad jazdy.<\/p>\n\n\n\n

            Powy\u017cszy tekst zawiera skr\u00f3cone opisy krajoznawcze z mojego przewodnika Roztocze Polskie i Ukrai\u0144skie wydanego przez Rewasz w 2017 r. Tam znajdziesz szczeg\u00f3\u0142owe opisy wszystkich szlak\u00f3w pieszych i rowerowych na Roztoczu.<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

            Aktualizacja: 18.IV.2025 r. Przyjazd na Roztocze Do Su\u015bca najdogodniej w sezonie dojecha\u0107 kolej\u0105. W wakacje codziennie dojedziemy sezonowymi szynobusami Przewoz\u00f3w Regionalnych. Dost\u0119pne s\u0105 dwie pary po\u0142\u0105cze\u0144 w relacji Lublin \u2013 Zwierzyniec \u2013 Be\u0142\u017cec, z kt\u00f3rych jedna w soboty i niedziele kursuje w wyd\u0142u\u017conej relacji Lublin \u2013 Zwierzyniec \u2013 Be\u0142\u017cec \u2013 Jaros\u0142aw (obie skomunikowane na stacji … Czytaj dalej \u201eLato\u201d<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":813,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-1988","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/roztocze24.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1988","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/roztocze24.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/roztocze24.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/roztocze24.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/roztocze24.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1988"}],"version-history":[{"count":18,"href":"https:\/\/roztocze24.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1988\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9218,"href":"https:\/\/roztocze24.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1988\/revisions\/9218"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/roztocze24.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/813"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/roztocze24.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1988"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}